Explore the World

Amazing tours and fun adventures are waiting for you. Treat yourself and see our offers.

Great guitar requires a great song
Yesterday
All my troubles seemed so far away
Now it seems as though they’re here to stay
Oh, I believe in yesterday
Suddenly
I’m not half the man I used to be
There’s a shadow hanging over me
Oh, yesterday came suddenly
Why she had to go, I don’t know
She wouldn’t say
I said something wrong
Now I long for yesterday
(John, Paul, George and Ringo, The Beatles)

WCZORAJ

(Świetna gitara wymaga świetnej piosenki)

Wczoraj
Wszystkie moje problemy wydawały się takie odległe
Teraz wydaje się, że zostaną z nami na zawsze
Och, wierzę we wczoraj
Nagle (stało się)
Nie jestem już w połowie tym samym człowiekiem, którym byłem
Cień wisi nade mną
Och, wczoraj nadeszło nagle
Dlaczego musiała odejść, nie wiem
Nie chciała powiedzieć
Powiedziałem coś nie tak
Teraz tęsknię za wczoraj

(John, Paul, George i Ringo, The Beatles w tłum. @S.Barszczak)

Stanisław Barszczak, Jeśli się spotkamy…

Jest rok 1738. W Lesznie doszło do największego pożaru, który doprowadził do znacznych zniszczeń, w tym unicestwienia drewnianego ratusza, który został odbudowany dopiero w 1784 roku. Pożar zniszczył kilkaset domów mieszkalnych i gospodarczych. 

W 1476 r. Rafał Leszczyński otrzymał od cesarza Fryderyka III tytuł hrabiego na Lesznie. W 1547 r. król Zygmunt I Stary nadał przywilej, na mocy którego Leszno zostało miastem z prawem niemieckim.

Miasto nazywane było w historii również po łacinie Lessna Polonorum. Od nazwy miejscowości pochodzi nazwisko wielkopolskiego magnackiego rodu Leszczyńskich. Zasłynęło z dalekosiężnego handlu i młynarstwa, a także produkcji wysokiej jakości sukna i prochu. W pierwszej połowie XVI wieku Leszno stało się ważnym ośrodkiem życia intelektualnego.

Leszno należy do państwa polskiego od początków jego historii, jednak w okresach rozbiorów, czyli od końca XVIII wieku, utraciło tę przynależność. Ponownie w Polsce – od 1920 roku.

Przez centrum miasta przepływa rzeka Samica. W mieście występuje zróżnicowana konfiguracja terenu. Najwyżej, spośród starej części miasta – położony jest Rynek i kościół, a wszystkie drogi, które do nich prowadzą, wspinają się ku górze.

Nikodem, Antoni, Piotr i Anna żyją na starówce. Dorośli nie męczą ich zbytnio nauką. Większość czasu chłopcy spędzają, bawiąc się na okolicznych wzgórzach. To tam pewnego dnia spotykają nieznajomego młodzieńca, który twierdzi, że jest aniołem, a na imię ma… Szatan.

W tekście dla większego wrażenia, zdarzają się powtórzenia myśli.

Nieznajomy widział wszystko, wiedział wszystko i niczego nie zapominał. Tego, co inni musieli studiować, uczył się w ułamku sekundy – nie miał z tym najmniejszych trudności. Opowiadając o czymś, jednocześnie wyczarowywał to przed słuchaczami. Widział stwarzanie świata i Adama, widział, jak Samson podniósł filary i zburzył świątynię, widział śmierć Cezara; opowiadał nam o życiu codziennym w niebie, o tym, jak potępieni wiją się w piekielnym ogniu, i pokazywał nam to wszystko. Mieliśmy wrażenie, że jesteśmy w tych miejscach i oglądamy je na własne oczy, a nawet je odczuwamy, chociaż on sam najwyraźniej traktował to jako zwykłą rozrywkę.

Ludzka natura jest skażoną tchórzostwem, próżnością, hipokryzją i okrucieństwem, to niewesoły obraz ludzkiego losu. W praktyce ludzkość nie ma szans, aby uniknąć nieszczęść i rozczarowań. Szatan, który zdaje się wie doskonale, że z koszmaru życia można uwolnić się tylko poprzez śmierć lub szaleństwo. Można bronić się śmiechem – ironią bądź szyderstwem. Sam autor robił to tak długo, jak mógł – dopóki nie utracił odporności na ciosy przeznaczenia.

Morał opowieści jest podobny do tematu, ale różni się od niego. Morał jest prawdopodobnie prostą i praktyczną lekcją o życiu, której celem jest kierowanie ludzkim zachowaniem. Temat opowieści przedstawia szeroką koncepcję, która jest bardziej zniuansowana i otwarta na interpretację odbiorców.

To pragnienie, które tkwi w nas wszystkich, by poprawić los innych ludzi, sprawiając, by myśleli tak jak my. Autor ceni komplement, nawet jeśli pochodzi ze źródła wątpliwej kompetencji. Gdyby każdy był zadowolony z siebie, nie byłoby bohaterów. 

Moje książki są wodą, książki wieszczów są winem. Tajemniczemu nieznajomemu nigdy nie jest dane skończyć dzieło. Akcja tej historii toczy się w pierwszej połowie XVIII wieku na ziemiach Rzeczypospolitej Obojga Narodów, nie skupiając się na ruchach mesjanistycznych. Tekst porusza tematy związane z religią, filozofią, tożsamością, wielokulturowością i społeczeństwem i zachowuje charakter rozmowy chłopców, zwłaszcza Piotra – z tajemniczym nieznajomym.

______

Tajemniczy nieznajomy po raz pierwszy pojawia się w otoczeniu nastolatków.

Nie jesteś sobą, nie masz ciała, krwi, kości, jesteś tylko myślą. Ja sam nie istnieję, jestem tylko snem – twoim snem, tworem twojej wyobraźni. Za chwilę to zrozumiesz, a potem wygnasz mnie ze swoich wizji, a ja rozpłynę się w nicości, z której mnie stworzyłeś. Już ginę, słabnę, odchodzę.

Za chwilę zostaniesz sam w bezkresnej przestrzeni, by wędrować po jej bezkresnych odludziach bez przyjaciela ani towarzysza na zawsze – bo pozostaniesz myślą, jedyną istniejącą myślą, i z natury nieugaszoną, niezniszczalną. Lecz ja, twój biedny sługa, objawiłem cię tobie i uwolniłem. Śnij inne sny i lepsze!

Dziwne! Że nie podejrzewałeś tego lata temu – wieki, wieki, eony temu! – bo istniałeś bez towarzysza przez całą wieczność.

Dziwne, zaiste, że nie podejrzewałeś, iż twój wszechświat i jego zawartość to jedynie sny, wizje, fikcja! Dziwne, bo są tak szczerze i histerycznie szalone – jak wszystkie sny: Bóg, który mógł uczynić dobre dzieci równie łatwo jak złe, a jednak wolał uczynić złe; który mógł uszczęśliwić każde z nich, a jednak nigdy nie uszczęśliwił ani jednego; który sprawił, że cenili swoje gorzkie życie, a jednak skąpo je skrócił; który dał swoim aniołom wieczne szczęście niezasłużone, a jednak wymagał od swoich innych dzieci, by na nie zapracowały; który dał swoim aniołom bezbolesne życie, a jednak przeklął swoje inne dzieci dotkliwymi nieszczęściami i chorobami umysłu i ciała; który mówi głośno o sprawiedliwości i wynalazł piekło – mówi głośno o miłosierdziu i wynalazł piekło – mówi głośno o Złotych Zasadach i przebaczeniu pomnożonym siedemdziesiąt razy, a wynalazł piekło; który mówi głośno o moralności innym ludziom, a sam jej nie ma; który potępia zbrodnie, a jednak popełnia je wszystkie; który stworzył człowieka bez zaproszenia, a potem próbuje przerzucić odpowiedzialność za czyny człowieka na człowieka, zamiast honorowo umieścić ją tam, gdzie jej miejsce, na siebie; i wreszcie, z całkowicie boską tępotą, zaprasza tego biednego, maltretowanego niewolnika, by go czcił!

Rozumiesz teraz, że wszystkie te rzeczy są niemożliwe poza snem. Rozumiesz, że są to czyste i dziecinne szaleństwa, głupie twory wyobraźni, która nie jest świadoma swoich dziwactw – jednym słowem, że są snem, a ty jesteś jego twórcą. Znaki senne są wszystkie obecne; powinieneś był je rozpoznać wcześniej.

Prawdą jest to, co ci objawiłem: nie ma Boga, wszechświata, rasy ludzkiej, życia na ziemi, nieba ani piekła. To wszystko sen – groteskowy i głupi sen. Nic nie istnieje oprócz ciebie. A ty jesteś tylko myślą – myślą błąkającą się, bezużyteczną, bezdomną, błąkającą się samotnie pośród pustych wieczności!

Nic nie istnieje; wszystko jest snem. Bóg – człowiek – świat – słońce, księżyc, bezkres gwiazd – sen, wszystko sen; nie istnieją. Nic nie istnieje oprócz pustej przestrzeni – i ciebie!

Bóg, który z równą łatwością mógłby uczynić dobre dzieci złymi, a jednak wolałby uczynić złe; który mógł uszczęśliwić każde z nich, a jednak nigdy nie uszczęśliwił ani jednego jeden; który sprawił, że cenili swoje gorzkie życie, a jednak skąpo je skrócił; który dał swoim aniołom wieczne szczęście niezasłużone, a jednak wymagał, aby jego pozostałe dzieci na nie zapracowały; który dał swoim aniołom bezbolesne życie, a jednak przeklął swoje pozostałe dzieci dotkliwymi nieszczęściami i chorobami umysłu i ciała; który mówi o sprawiedliwości, a wynalazł piekło – mówi o miłosierdziu, a wynalazł piekło – mówi o Złotych Zasadach i przebaczeniu pomnożonym siedemdziesiąt razy, a wynalazł piekło; który mówi o moralności innym ludziom, a sam jej nie ma; który potępia zbrodnie, a jednak popełnia je wszystkie; który stworzył człowieka bez zaproszenia, a następnie próbuje przerzucić odpowiedzialność za ludzkie czyny na człowieka, zamiast honorowo umieścić ją tam, gdzie jej miejsce – na siebie; a w końcu, z całą boską tępotą, zaprasza swojego biednego, maltretowanego niewolnika, aby go czcił!

Znam waszą rasę. Składa się z owiec (w mej erze z baranow- ja) Rządzą nią mniejszości, rzadko lub wcale większości. Tłumi swoje uczucia i przekonania i podąża za tą garstką, która robi najwięcej hałasu. Czasem hałaśliwa garstka ma rację, czasem się myli; ale bez względu na to, tłum za nią podąża. Zdecydowana większość rasy, czy to dzika, czy cywilizowana, jest w skrytości dobroduszna i wzbrania się przed zadawaniem bólu, ale w obecności agresywnej i bezlitosnej mniejszości nie śmie się bronić. Pomyślcie tylko! Jedno dobroduszne stworzenie szpieguje drugie i dba o to, by lojalnie pomagało w nieprawościach, które obu je odrzucają. Mówiąc jak Ekspercie, wiem, że dziewięćdziesięciu dziewięciu na stu przedstawicieli waszej rasy stanowczo sprzeciwiało się zabijaniu czarownic, gdy ta głupota została po raz pierwszy rozpalona przez garstkę pobożnych szaleńców dawno temu. I wiem, że nawet dzisiaj, po wiekach przekazywanych uprzedzeń i głupiego nauczania, tylko jedna osoba na dwadzieścia wkłada prawdziwe serce w nękanie czarownic. A jednak najwyraźniej wszyscy nienawidzą czarownic i pragną ich śmierci. Pewnego dnia garstka zbuntuje się po drugiej stronie i narobi najwięcej hałasu – być może zrobi to nawet jeden śmiałek z donośnym głosem i zdecydowanym frontem – a za tydzień wszystkie owce pójdą za nim i polowanie na czarownice nagle się skończy.

Monarchie, arystokracje i religie opierają się na tej wielkiej wadzie waszej rasy – nieufności jednostki do bliźniego i jej pragnieniu, dla bezpieczeństwa lub wygody, dobrego traktowania go. Te instytucje zawsze będą istnieć, zawsze będą kwitnąć, zawsze będą was uciskać, obrażać i poniżać, ponieważ zawsze będziecie i pozostaniecie niewolnikami mniejszości. Nigdy nie było kraju, w którym większość ludzi w głębi serca byłaby lojalna wobec którejkolwiek z tych instytucji.

Czy nadejdzie dzień, kiedy rasa dostrzeże śmieszność tych dziecinad i będzie się z nich śmiać – a śmiejąc się z nich, zniszczy je? Bo wasza rasa, w swoim ubóstwie, ma niewątpliwie jedną naprawdę skuteczną broń – śmiech. Władza, Pieniądze, Perswazja, Błaganie, Prześladowanie – one mogą unieść kolosalny oszustwo, – trochę je popchnąć, trochę stłoczyć, trochę osłabić, wiek po wieku: ale tylko Śmiech może roznieść go na strzępy i atomy jednym podmuchem. Nic nie może się oprzeć atakowi Śmiechu.

Czy jesteś aż tak niespostrzegawczy, że nie odkryłeś, że zdrowie psychiczne i szczęście to niemożliwa kombinacja? Żaden zdrowy na umyśle człowiek nie może być szczęśliwy, bo dla niego życie jest realne i widzi, od jak przerażające ono jest. Tylko szaleńcy mogą być szczęśliwi, i to nieliczni. Nieliczni, którzy wyobrażają sobie siebie jako królów lub bogów, są szczęśliwi, reszta nie jest szczęśliwsza od zdrowych na umyśle. Oczywiście, nikt nigdy nie jest całkowicie przy zdrowych zmysłach, ale odnosiłem się do skrajnych przypadków. Zabrałem człowiekowi tę tandetę, którą rasa ludzka uważa za Umysł; zastąpiłem jego blaszane życie srebrną, pozłacaną fikcją; widzisz rezultat – i krytykujesz! Składa się on z owiec. Rządzą nim mniejszości, rzadko lub nigdy większości. Tłumi swoje uczucia i przekonania, podążając za garstką, która robi najwięcej hałasu.

Cóż, powiem ci, a ty musisz zrozumieć, jeśli potrafisz. Należysz do jednej rasy. Każdy człowiek jest maszyną cierpienia i maszyną szczęścia w jednym. Te dwie funkcje harmonijnie ze sobą współdziałają, z subtelną precyzją, na zasadzie dawania i brania. Na każde szczęście osiągnięte w jednej dziedzinie, druga jest gotowa je zmodyfikować smutkiem lub bólem – może tuzinem. W większości przypadków życie człowieka jest mniej więcej równo podzielone między szczęście i nieszczęście. Kiedy tak nie jest, nieszczęście przeważa – zawsze; nigdy drugie. Czasami człowiek ma taką budowę i usposobienie, że jego maszyna nieszczęścia jest w stanie wykonać prawie całą kocę. Taki człowiek przechodzi przez życie, niemal nieświadomy, czym jest szczęście. Wszystko, czego się dotknie, wszystko, co zrobi, sprowadza na niego nieszczęście. Widziałeś takich ludzi? Dla takiego człowieka życie nie jest zaletą, prawda? To tylko katastrofa. Czasami za godzinę szczęścia maszyny człowieka każą mu płacić latami nędzy. Nie wiesz tego? Zdarza się to od czasu do czasu.

Nie, to była ludzka rzecz. Nie powinieneś obrażać zwierząt takim nadużyciem słowa; nie zasłużyły na to…

Tak jak twoja marna rasa zawsze kłamie, tak zawsze przypisuje sobie cnoty, których nie posiada, zawsze odmawia ich wyższym zwierzętom, które jako jedyne je posiadają. Żadne zwierzę nigdy nie czyni okrucieństwa – to monopol tych, którzy mają Zmysł Moralny. Kiedy zwierzę zadaje ból, robi to niewinnie; nie jest to złe; dla niego nie ma czegoś takiego jak zło. I nie zadaje bólu dla przyjemności zadawania go – tylko człowiek to robi. Zainspirowany tym swoim kundlowskim Zmysłem Moralnym! Zmysłem, którego funkcją jest odróżnianie dobra od zła, z wolnością wyboru, które z nich uczyni. A jaką korzyść może z tego mieć? Zawsze wybiera, a w dziewięciu przypadkach na dziesięć woli zło. Nie powinno być zła; i bez Zmysłu Moralnego nie mogłoby go być. A jednak jest tak nierozumną istotą, że nie jest w stanie dostrzec, że Zmysł Moralny degraduje go do najniższej warstwy istot ożywionych i jest haniebne opętanie. Czujesz się lepiej? Pozwól, że ci coś pokażę.

Samo życie jest tylko wizją, snem.

Nic nie istnieje; wszystko jest snem. Bóg – człowiek – świat – słońce, księżyc, dzicz gwiazd – sen, wszelkie sny nie istnieją. 

Nic nie istnieje oprócz pustej przestrzeni – i ciebie!

W tym życiu, Szatanie, ale w innym? Spotkamy się w innym, prawda?

Potem, spokojnie i trzeźwo, udzielił dziwnej odpowiedzi: Nie ma innego życia.

Ludzie nie mają ze mną nic wspólnego – nie ma między nami żadnego punktu stycznego; mają głupie małe uczucia i głupie małe próżności i impertynencje i ambicje; ich głupie małe życie jest tylko śmiechem, westchnieniem i wyginięciem. Ich żywoty nie mają żadnego sensu. 

A co się tyczy ich zmysłu moralnego, zobrazuję ci to co mam na myśli, przy pomocy tego pewnego obrazu. Oto czerwony pająk, nie tak wielki jak główka szpilki. Czy możesz sobie wyobrazić słonia zainteresowanego nim — troszczącego się o to, czy jest szczęśliwy, czy nie, czy jest bogaty, czy biedny, czy jego ukochana odwzajemnia jego miłość, czy nie, czy jego matka jest chora, czy zdrowa, czy jest szanowany w społeczeństwie, czy nie, czy jego wrogowie go uderzą, czy jego przyjaciele go opuszczą, czy jego nadzieje ucierpią z powodu zarazy, czy jego ambicje polityczne zawiodą, czy umrze na łonie rodziny, czy zostanie zaniedbany i pogardzany w obcym kraju? Te rzeczy nigdy nie będą ważne dla słonia; nie są dla niego niczym; nie może zmniejszyć swoich współczuć do ich mikroskopijnych rozmiarów. Człowiek jest dla mnie tym, czym czerwony pająk jest dla słonia. Słoń nie ma nic przeciwko pająkowi – nie może zejść do tak odległego poziomu; ja nie mam nic przeciwko człowiekowi. Słoń jest obojętny; ja jestem obojętny.

Zastąpiłem jego blaszane życie srebrną, pozłacaną fikcją.

Oto przemówiła rasa! – powiedział – zawsze gotowa domagać się tego, czego nie ma, i mylić uncję mosiężnych opiłków z toną złotego pyłu. Masz kundlowskie poczucie humoru, nic więcej; wielu z was to posiada. Ta rzesza dostrzega komiczną stronę tysiąca rzeczy niskiej jakości i trywialnych – głównie rozległych niespójności; groteski, absurdy, przywołujące koński śmiech. Dziesięć tysięcy wyrafinowanych komizmów, które istnieją na świecie, jest zamkniętych przed ich tępym wzrokiem. Czy nadejdzie dzień, kiedy rasa dostrzeże śmieszność tych młodzieńczych zachowań i wyśmieje je – a śmiejąc się z nich, zniszczy je? Bo wasza rasa, w swym ubóstwie, ma niewątpliwie jedną naprawdę skuteczną broń – śmiech. Władza, pieniądze, perswazja, błaganie, prześladowanie – one mogą unieść kolosalny oszustwo – trochę je popchnąć – trochę osłabić, wiek po wieku; ale tylko śmiech może roznieść go na strzępy i atomy jednym podmuchem. Nic nie oprze się atakowi śmiechu. Ciągle się kłócicie i walczycie innymi broniami. Czy kiedykolwiek jej używacie? Nie, zostawiacie ją leżącą i rdzewiejącą. Czy jako rasa w ogóle jej używacie? Nie, brakuje wam rozsądku i odwagi. 

Mimo to, baranku – powiedział Szatan – postaw siebie w pośrodku wojny – co za baranina z ciebie, i jakiś śmieszny! Na wojnie! Nigdy nie było sprawiedliwego, nigdy honorowego osobnika – ze strony wszczynającego wojnę. Widzę milion lat naprzód, a ta zasada nigdy się nie zmieni w nawet pół tuzinie przypadków. Głośna garstka – jak zwykle – będzie krzyczeć i wszczynać wojnę. Ambona – ostrożnie i z ostrożnością – zaprotestuje – początkowo; wielka, wielka, otępiała masa narodu będzie przecierać senne oczy i próbować zrozumieć, dlaczego wojna powinna wybuchnąć, i powie, szczerze i z oburzeniem: To niesprawiedliwe i niehonorowe, i nie ma takiej potrzeby. Potem garstka będzie krzyczeć głośniej. Kilku uczciwych ludzi po drugiej stronie będzie argumentować i argumentować przeciwko wojnie mową i piórem, i początkowo zostaną wysłuchani i oklaskiwani; ale to nie potrwa długo; inni ich przekrzyczą, a wkrótce publiczność antywojenna przerzedzi się i straci popularność. Wkrótce zobaczycie tę osobliwą rzecz: mówców ukamienowanych z mównicy i wolność słowa dławioną przez hordy wściekłych ludzi, którzy w głębi duszy wciąż jednoczą się z tymi ukamienowanymi mówcami – jak wcześniej – ale nie odważą się tego powiedzieć. A teraz cały naród – ambona i wszystko inne – podniesie okrzyk wojenny i będzie krzyczeć ochryple, i rzuci się na każdego uczciwego człowieka, który odważy się otworzyć usta; i wkrótce takie usta przestaną otwierać. Następnie mężowie stanu wymyślą tanie kłamstwa, zrzucając winę na atakowany naród, a każdy człowiek będzie zadowolony z tych kojących sumienie fałszów i będzie je pilnie studiował, odmawiając zbadania sprawy przed jej obaleniem; i tak on – człowiek z czasem przekona się, że wojna jest sprawiedliwa i podziękuje Bogu za lepszy sen, którym się cieszy po tym groteskowym samooszukiwaniu.

Szatan zaśmiał się swoim nieżyczliwym śmiechem; Potem powiedział: To niezwykły postęp. W ciągu pięciu czy sześciu tysięcy lat pięć czy sześć wielkich cywilizacji powstało, rozkwitło, opanowało cud świata, a potem zniknęło i zniknęło; i żadna z nich, z wyjątkiem najnowszej, nie wynalazła żadnego skutecznego i skutecznego sposobu zabijania ludzi. Wszystkie robiły, co mogły – zabijanie było główną ambicją rodzaju ludzkiego i najwcześniejszym wydarzeniem w jego historii – ale tylko cywilizacja chrześcijańska odniosła triumf, z którego można być dumnym. Za dwa lub trzy stulecia okaże się, że wszyscy kompetentni zabójcy są chrześcijanami; wtedy świat pogański pójdzie do szkoły chrześcijańskiej – nie po to, by zdobyć jego religię, ale jego broń. Turcy i Chińczycy kupią ją, by zabijać misjonarzy i konwertytów.

Wydawało się bowiem, że nie zna innego sposobu, by wyświadczyć komuś dobro, jak tylko go zabić.

Szatan zwykł mawiać, że nasza rasa wiedzie życie w ciągłym i nieprzerwanym samooszukiwaniu. Oszukiwał się od kołyski do grobu oszustwami i złudzeniami, które mylił z rzeczywistością, i to sprawiło, że całe jego życie było oszustwem. Z dwudziestu pięknych cech, które sobie wyobrażał i którymi się chełpił, w rzeczywistości nie posiadał prawie żadnej. Uważał się za złoto, a był tylko spiżem.

I zawsze toczyliśmy wojny, pojawiało się coraz więcej wojen – w całej Europie, na całym świecie. Czasami w prywatnym interesie rodzin królewskich – powiedział Szatan – czasami, aby zmiażdżyć słaby naród; ale nigdy wojna rozpoczęta przez agresora w czystym celu! Nie ma takiej wojny w historii rasy.

Co za osioł z ciebie! powiedział Szatan. Czy jesteś aż tak nieuważny, że nie odkryłeś, że zdrowy rozsądek i szczęście to niemożliwe połączenie? Żaden zdrowy na umyśle człowiek nie może być szczęśliwy, bo dla niego życie jest realne i widzi, jak przerażające jest.

Mężowie stanu będą wymyślać tanie kłamstwa, zrzucając winę na atakowany naród, a każdy człowiek będzie się cieszył z tych uspokajających sumienie fałszów i będzie je pilnie studiował, odmawiając zbadania jakichkolwiek ich obalenia; i w ten sposób z czasem przekona samego siebie, że wojna jest sprawiedliwa i podziękuje Bogu za lepszy sen, którym się cieszy po tym groteskowym samooszukiwaniu.

Dało mi to przerażające pojęcie o wartości godziny i pomyślałem, że nigdy więcej nie zmarnuję ani jednej bez wyrzutów sumienia i przerażenia.

Powiedziałem, że to brutalna rzecz.

A ty – że to była ludzka rzecz! Nie powinieneś obrażać bydła takim nadużyciem tego słowa; nie zasłużyli na to.

Widzisz – powiedział szatan – że czynisz ciągłe postępy. Kain mordował maczugą; Hebrajczycy mordowali oszczepami i mieczami; Grecy i Rzymianie dodali zbroje ochronne i kunszt organizacji wojskowej i dowodzenia; chrześcijanin dodał broń palną i proch; za kilka wieków tak bardzo poprawi śmiertelną skuteczność swojej broni, że wszyscy ludzie przyznają, że bez cywilizacji chrześcijańskiej wojna musiałaby pozostać nędzną i błahą rzeczą do końca świata.

Bóg, który mógł stworzyć dobre dzieci z równą łatwością, jak złe, a jednak wolał stworzyć złe; który mógł uszczęśliwić każde z nich, a jednak nigdy nie jeden szczęśliwy; który sprawił, że cenili swoje gorzkie życie, a jednak skąpo je skrócił; który dał swoim aniołom wieczne szczęście niezasłużone, a jednak wymagał od swoich dzieci, aby na nie zapracowały; który dał swoim aniołom bezbolesne życie, a jednak przeklął swoje inne dzieci dotkliwymi nieszczęściami i chorobami umysłu i ciała; który głosi sprawiedliwość, a wynalazł piekło – głosi miłosierdzie, a wynalazł piekło – głosi Złote Zasady i przebaczenie pomnożone siedemdziesiąt razy siedem, a wynalazł piekło; który głosi moralność innym ludziom, a sam jej nie ma; który potępia przestępstwa, a jednak popełnia je wszystkie; który stworzył człowieka bez zaproszenia, a następnie próbuje przerzucić odpowiedzialność za czyny człowieka na człowieka, zamiast honorowego umieszczenia go tam, gdzie jego miejsce, na sobie; i wreszcie, z całkowicie boską tępotą, zaprasza swojego biednego, maltretowanego niewolnika, aby go czcił!

To wszystko sen – groteskowy i głupi sen. Nic nie istnieje oprócz ciebie. A ty jesteś tylko myślą – myślą błąkającą się, bezużyteczną, bezdomną, błąkającą się samotnie pośród pustych wieczności.

I cóż z tego wyniknie? – powiedział Szatan ze swoim złośliwym chichotem. Nic z tego. Nic nie zyskasz; zawsze wychodzisz tam, gdzie wszedłeś. Przez milion lat rasa monotonnie się rozmnażała i monotonnie odtwarzała te nudne bzdury – po co? Żadna mądrość nie zgadnie z jakiej przyczyny! Kto czerpie z tego zysk? 

Nikt poza grupą uzurpatorów małych monarchów i szlachty, którzy wami gardzą; nie poczuliby się zhańbieni, gdybyście ich dotknęli; zamknęliby wam drzwi przed nosem, gdybyście zaproponowali wezwanie; dla których jesteście niewolnikami, walczycie, umieracie i nie wstydzicie się tego, ale jesteście dumni; których istnienie jest dla was nieustanną zniewagą i boicie się tego czuć urażeni; którzy są żebrakami utrzymywanymi z waszych jałmużn, a jednak przyjmują wobec was postawę dobroczyńcy wobec żebraka; którzy zwracają się do was językiem pana do niewolnika i otrzymują odpowiedź językiem niewolnika do pana; których czcicie ustami, podczas gdy w sercu – jeśli je macie – gardzicie sobą za to. Pierwszy człowiek był hipokrytą i tchórzem, cechami, które jeszcze nie zawiodły w jego linii. To fundament, na którym zbudowano wszystkie cywilizacje.

Wśród was, chłopcy, macie oto taką zabawę: ustawiacie rząd cegieł jeden na drugim, w odległości kilku cali od siebie; pchacie cegłę, ona przewraca sąsiednią, sąsiad przewraca następną cegłę – i tak dalej, aż cały rząd legnie w gruzach. Oto ludzkie życie. Pierwszy czyn dziecka przewraca pierwszą cegłę, a reszta nieubłaganie po nim nastąpi. Gdybyście mogli zajrzeć w przyszłość, tak jak ja, zobaczylibyście wszystko, co miało się stać z tym stworzeniem; nic bowiem nie może zmienić porządku jego życia po tym, jak pierwsze wydarzenie je zdeterminowało. To znaczy, nic tego nie zmieni, bo każdy czyn niezawodnie rodzi kolejny, ten kolejny i tak dalej, aż do końca, a jasnowidz może patrzeć w przyszłość i widzieć, kiedy dokładnie każdy czyn ma się narodzić, od kołyski do grobu.

Maniery! powiedział. Przecież to tylko prawda, a prawda to dobre maniery; a maniery to fikcja. Zamek jest skończony. Tutaj koło się zamyka. Podoba ci się?

Wskazał na pieniądze i powiedział:

Miłość do nich jest korzeniem wszelkiego zła. Oto one, prastary kusiciel, świeżo czerwony ze wstydu po swoim ostatnim zwycięstwie – hańbie kapłana Bożego i jego dwóch biednych, młodych pomocników w zbrodni. Gdyby tylko mógł przemówić, miejmy nadzieję, że byłby zmuszony przyznać, że ze wszystkich swoich zdobycznych celów, ten był najpodlejszy i najbardziej żałosny.

Widziałem, że nie miał na myśli nic złego, ale w myślach uznałem to za brak dobrych manier.

_____

Szatan przybył po raz ostatni, by pożegnać się z Piotrem. Wyjawia mu, że życie to „groteskowy i głupi sen” i że nic we wszechświecie nie istnieje, nawet on sam, a gdy Piotr to zrozumie, Szatan znika na zawsze.

Wszyscy ludzie wypowiadają się z gorzką dezaprobatą o diable, ale robią to z szacunkiem, a nie lekceważąco; ale ojciec Adolf 

postępował zupełnie inaczej; nazywał go wszelkimi możliwymi określeniami, jakie tylko mógł wymówić, i każdy, kto go słyszał, drżał; a często mówił o nim nawet z pogardą i szyderstwem; wtedy ludzie żegnali się i szybko odchodzili od niego, obawiając się, że może się wydarzyć coś strasznego.

Szatan otwarcie potępił go jako szarlatana – oszusta bez żadnej wartościowej wiedzy ani mocy wykraczających poza moce zwykłego i raczej niższego człowieka.

Czy to z góry przesądzone? Nie. Okoliczności i otoczenie człowieka decydują o tym. Jego pierwszy czyn determinuje drugi i wszystkie, które następują po nim. Ale załóżmy, dla dobra argumentacji, że człowiek pominie jeden z tych czynów; na przykład jakiś pozornie błahy; załóżmy, że wyznaczono mu, że pewnego dnia, o określonej godzinie, minucie, sekundzie i ułamku sekundy pójdzie do studni, a on tego nie zrobi. Od tej chwili los tego człowieka zmieniłby się diametralnie; odtąd aż do grobu byłby zupełnie inny niż los, który zorganizował mu jego pierwszy czyn w dzieciństwie. Rzeczywiście, mogłoby się zdarzyć, że gdyby poszedł do studni, zakończyłby swoją karierę na tronie, a zaniechanie tego doprowadziłoby go do kariery, która doprowadziłaby do żebractwa i grobu nędzarza. Na przykład: gdyby w jakimkolwiek momencie – powiedzmy w dzieciństwie – Kolumb pominął najdrobniejsze ogniwo w łańcuchu czynów zaplanowanych i uczynionych nieuniknionym przez jego pierwszy dziecięcy czyn, zmieniłoby to całe jego późniejsze życie, zostałby księdzem i umarłby w zapomnieniu we włoskiej wiosce, a Ameryka nie zostałaby odkryta przez dwa stulecia. Wiem o tym. Pominięcie któregokolwiek z miliarda czynów w łańcuchu Kolumba całkowicie odmieniłoby jego życie. Zbadałem miliard jego możliwych karier i tylko w jednej z nich pojawia się odkrycie Ameryki.

Okrucieństwo jest monopolem tych, którzy posiadają zmysł moralny. Kiedy zwierzę zadaje ból, robi to niewinnie; nie popełnia przestępstwa; dla zwierzęcia zło nie jest niezmienne.

Szedłem ścieżką, bardzo przygnębiony, gdy nagle ogarnęło mnie kojące, radosne i łaskoczące uczucie, niczym bulgotanie, tak radosne, że nie sposób go opisać słowami, bo zrozumiałem z tego znaku, że Szatan jest blisko, to pamiętam.

Przychodzić! z pewnością masz gdzieś ukryte serce; otwórz to; daj mu powietrze; pokaż chociaż kawałek tego.

Och, no dalej, odetchnę albo dwa, nie wiem, gdzie jestem, jestem na morzu. 

Zawsze go ceniliśmy, ale nigdy tak bardzo jak teraz, kiedy go stracimy.

Jest w tym pewien rodzaj patosu, gdy przypomnisz sobie, jak mało masz dni, jak dziecinny jesteś i jakim cieniem jesteś!

Monarchie, arystokracje i religie opierają się na tej wielkiej wadzie waszej rasy – nieufności jednostki do bliźniego i pragnieniu, dla bezpieczeństwa lub wygody, dobrego traktowania go. Te instytucje zawsze będą istnieć, zawsze będą się rozwijać i zawsze będą was uciskać, obrażać i poniżać, ponieważ zawsze będziecie i pozostaniecie niewolnikami mniejszości. Nigdy nie było kraju, w którym większość ludzi w głębi serca byłaby lojalna wobec którejkolwiek z tych instytucji.

Szatanie! Och, to prawda. Znam waszą rasę. Składa się z owiec. Rządzą nią mniejszości, rzadko lub wcale większości. Tłumi swoje uczucia i przekonania i podąża za tą garstką, która robi najwięcej hałasu. Czasem ta hałaśliwa garstka ma rację, czasem się myli; ale nieważne, tłum za nią podąża.” Zdecydowana większość rasy, czy to dzikiej, czy cywilizowanej, jest w głębi duszy dobroduszna i unika zadawania bólu, ale w obecności agresywnej i bezlitosnej mniejszości nie odważa się tego zrobić siebie.

Choć był uroczy, Szatan potrafił być okrutnie obraźliwy, kiedy tylko chciał; i zawsze wybierał, kiedy zwracano mu uwagę na rasę ludzką. Zawsze kręcił nosem i nigdy nie miał na to dobrego słowa.

Sama wzmianka o czarownicy niemal wystarczała, by przestraszyć nas na śmierć. Było to całkiem naturalne, ponieważ w ostatnich latach istniało więcej rodzajów czarownic niż kiedyś; w dawnych czasach były to tylko starsze kobiety, ale ostatnio były w każdym wieku – nawet ośmio – i dziewięcioletnie dzieci; stawało się tak, że każdy mógł okazać się chowańcem diabła – wiek i płeć nie miały z tym nic wspólnego. W naszym małym regionie próbowaliśmy wytępić czarownice, ale im więcej ich paliliśmy, tym więcej takich stworzeń wyrastało na ich miejsce.

Szatan nie został spłoszony, ale ja nie mogłem tego znieść i musiałem go stamtąd wyprowadzić. Byłem osłabiony i chory, ale świeże powietrze mnie ożywiło i poszliśmy w stronę mojego domu. Powiedziałem, że to brutalna rzecz. Nie, to była ludzka rzecz. Nie powinieneś obrażać tych bestii, tak nadużywając tego słowa; nie zasłużyli na to – i tak dalej mówił. To jak wasza marna rasa – zawsze kłamliwa, zawsze przypisując sobie cnoty, których nie posiada, zawsze odmawiająca ich wyższym zwierzętom, które jedynie je posiadają. Żadne zwierzę nigdy nie czyni nic okrutnego – to monopol tych, którzy mają Zmysł Moralny. Kiedy zwierzę zadaje ból, robi to niewinnie; nie jest to złe; dla niego nie ma czegoś takiego jak zło. I nie zadaje bólu dla przyjemności zadawania go – tylko człowiek to robi. Zainspirowany tym swoim kundlowskim Zmysłem Moralnym!

Tłum zgromadził się i podążał za nim z daleka, rozmawiając z entuzjazmem, zadając pytania i ustalając fakty. Ustalając fakty i przekazując je innym, z ulepszeniami – ulepszeniami, które wkrótce powiększyły czarę wina do beczki i sprawiły, że jedna butelka pomieściła wszystko, a mimo to pozostała pusta do końca.

Nie byłbym w stanie nikomu wytłumaczyć, jak to wszystko było ekscytujące. Znasz ten dreszcz, który cię przenika, gdy widzisz coś tak dziwnego, czarującego i cudownego, że to po prostu przerażająca radość być żywym i na to patrzeć; i wiesz, jak patrzysz, a twoje usta wysychają, a oddech staje się krótki, ale nie chciałbyś być nigdzie indziej, jak tam, za nic na świecie.

Teraz rozumiesz, że wszystkie te rzeczy są niemożliwe, chyba że we śnie. Rozumiesz, że to czyste dziecinne szaleństwo, absurdalne twory wyobraźni nieświadomej swoich potworności; jednym słowem, że to sen, a ty jesteś ich twórcą. Wszystkie znaki snu są niesłychane; powinieneś był je rozpoznać wcześniej.

To, co ci zostało objawione, jest prawdą; nie ma Boga, wszechświata, rodzaju ludzkiego, życia na ziemi, nieba, piekła. To wszystko sen… groteskowy i absurdalny sen. Nic nie istnieje oprócz ciebie. A ty jesteś tylko myślą… myślą błądzącą, myślą bezużyteczną, myślą opuszczoną, błąkającą się samotnie pośród wieczności!

Wygnasz mnie ze swoich wizji i rozpłynę się w nicości, z której mnie stworzyłeś…

Czy jesteś tak mało spostrzegawczy, że jeszcze nie odkryłeś, że szczęście i zdrowy rozsądek to dwie rzeczy niemożliwe do połączenia? Człowiek o zdrowym rozsądku nie może być szczęśliwy, ponieważ życie jest dla niego rzeczywistością, a on widzi, że jest to rzeczywistość nie do zmierzenia. Tylko szaleńcy, i to nieliczni, mogą być szczęśliwi.

Gdybyśmy wiedzieli, nigdy nie popełnialibyśmy błędów; ale jesteśmy tylko biednymi, tępymi zezami, którzy błądzą i popełniają wszelkiego rodzaju błędy.

Ale z ciebie osioł! powiedział. Czy jesteś aż tak nieuważny, że nie zauważyłeś, że zdrowie psychiczne i szczęście to niemożliwa kombinacja? Żaden zdrowy na umyśle człowiek nie może być szczęśliwy, bo dla niego życie jest realne i widzi, jak przerażające ono jest. Tylko szaleńcy mogą być szczęśliwi, i to nieliczni. Ci nieliczni, którzy wyobrażają sobie siebie jako królów lub bogów, są szczęśliwi, reszta nie jest szczęśliwsza od zdrowych na umyśle.

Zdrowy na umyśle człowiek nie może być szczęśliwy, bo życie jest dla rzeczywistości, a rzeczywistość jest straszna. Czy jesteś tak mało spostrzegawczy, że jeszcze nie odkryłeś, że szczęście i zdrowy rozsądek to dwie rzeczy niemożliwe do połączenia? Człowiek o zdrowym rozsądku nie może być szczęśliwy, ponieważ życie jest dla niego rzeczywistością, a on widzi, że jest to rzeczywistość nie do zmierzenia. Tylko szaleńcy, i to nieliczni, mogą być szczęśliwi.

Gdybyśmy wiedzieli, nigdy nie popełnialibyśmy błędów; ale jesteśmy tylko biednymi, tępymi zezami, którzy błądzą i popełniają wszelkiego rodzaju błędy.

I wreszcie ciekawość wzięła górę nad lękiem; zaryzykowaliśmy wycofanie się, aczkolwiek powoli i gotowi do ucieczki przy najmniejszym alarmie.
Wiedza nie była dobra dla zwykłych ludzi i mogłaby ich rozczarować losem, jaki Bóg im wyznaczył na tym świecie, a Bóg nie toleruje niezadowolenia z Jego planów.
Kiedy przybyli, było tak, jakby przybył władca wszechświata, przynosząc ze sobą cały przepych swoich królestw; a kiedy odeszli, zostawili po sobie spokój bardzo podobny do głębokiego snu, który następuje po orgii.

Nieznajomy widział wszystko, był wszędzie, wiedział wszystko i niczego nie zapomniał. To, co inni musieli studiować, on poznał jednym rzutem oka; nie było dla niego żadnych trudności. Widział stworzenie świata; widział stworzenie Adama; widział Samsona, jak rzucił się na kolumny i zburzył świątynię wokół siebie; widział śmierć Cezara; opowiadał o codziennym życiu w niebie; widział potępionych wijących się w czerwonych falach piekła; i sprawił, że zobaczyliśmy to wszystko, jakbyśmy byli na miejscu i widzieli to na własne oczy. I my też to czuliśmy, ale nie było żadnego znaku, że były dla niego czymś więcej niż tylko rozrywką. Te wizje piekła, te biedne dzieci, kobiety, dziewczęta, chłopcy i mężczyźni krzyczący i błagający w udręce – cóż, ledwo mogliśmy to znieść, ale on był tak obojętny, jakby to były imitacje szczurów w sztucznym ogniu.

Powiedział, że pies przebaczył człowiekowi, który go tak skrzywdził, i że może Bóg przyjmie to rozgrzeszenie kiedyś, jakie stało się udziałem chłopców w czasie gaszenia pożaru w ich miasteczku.

Ostatnie słowa tajemniczego nieznajomego były krótkie, skrócone, niepisane, niepewne. Pożegnał się z Piotrem i dodał, najwyraźniej: Jeśli się spotkamy…

Możesz znaleźć w tekście wszystko, co przyniesiesz, jeśli staniesz między nim a zwierciadłem swojej wyobraźni. Możesz nie widzieć swoich uszu, ale będą tam.

W Lesznie wciąż panowało średniowiecze i obiecywano, że tak pozostanie na zawsze. Niektórzy nawet cofnęli się o wieki i twierdzili, że według mentalnego i duchowego zegara w Rzeczpospolitej wciąż panuje Wiek Wiary. Ale mieli to na myśli jako komplement, a nie obelgę, i tak to zostało przyjęte, i wszyscy byli z tego dumni. 

Pamiętam to dobrze, choć byłem tylko chłopcem; i pamiętam też przyjemność, jaką mi to sprawiało.

Tak, Rzeczpospolita była daleko od świata i spała, a nasze miasteczko znajdowało się w środku tego snu, będąc w samym środku Rzeczpospolitej.

Leszno było aż rajem dla nas, chłopców. Nie byliśmy zbytnio nękani edukacją. Przede wszystkim uczono nas, byśmy byli dobrymi chrześcijanami; czciliśmy Maryję, Kościół i świętych ponad wszystko. Poza tymi sprawami nie wymagano od nas wiele; a właściwie nie wolno nam było. Wiedza nie była dobra dla zwykłych ludzi i mogła sprawić, że będą niezadowoleni z losu, jaki Bóg im przeznaczył, a Bóg nie zniósłby niezadowolenia ze swoich planów.

(the end)

_______

Stanisław Barszczak, If We Meet…

The year is 1738. Leszno suffered a major fire, causing significant damage, including the destruction of the wooden town hall, which was not rebuilt until 1784. The fire destroyed several hundred residential and farm buildings.

In 1476, Rafał Leszczyński received the title of Count of Leszno from Emperor Frederick III. In 1547, King Sigismund I the Old granted a charter granting Leszno a town under German law.

Historically, the town was also known in Latin as Lessna Polonorum. The name of the town gave rise to the surname of the Leszczyński family of Greater Poland. It became famous for its long-distance trade and milling, as well as the production of high-quality cloth and gunpowder. In the first half of the 16th century, Leszno became an important center of intellectual life.

Leszno has been part of Poland since its inception, but lost this affiliation during the partitions, beginning in the late 18th century. It has been part of Poland again since 1920.

The Samica River flows through the city center. The city features a diverse terrain. The Market Square and the church are located at the highest point in the old part of the city, and all the roads leading to them climb upwards.

Nicodemus, Antoni, Piotr, and Anna live in the Old Town. The adults don’t bother them much with their studies. The boys spend most of their time playing in the surrounding hills. It is there that one day they meet a strange young man who claims to be an angel and whose name is… Satan.

In the text, for greater impact, there are repetitions of ideas. The stranger saw everything, knew everything, and forgot nothing. He learned what others had to learn in a split second – he had no difficulty whatsoever. While talking about something, he simultaneously conjured it up for his listeners. He witnessed the creation of the world and Adam, saw Samson raise the pillars and destroy the temple, witnessed Caesar’s death; he told us about daily life in heaven, how the damned writhe in hellfire, and showed us all this. We felt as if we were in these places, seeing them with our own eyes, even feeling them, though he himself clearly treated it as mere entertainment.

Human nature is tainted by cowardice, vanity, hypocrisy, and cruelty; it’s a bleak portrayal of human fate. In practice, humanity has no chance of avoiding misfortune and disappointment. Satan, who seems to know perfectly well that the only way to escape the nightmare of life is through death or madness. One can defend oneself with laughter—with irony or mockery. The author himself did this as long as he could—until he lost his resilience to the blows of fate.

The moral of the story is similar to, yet distinct from, the theme. The moral is likely a simple and practical life lesson, intended to guide human behavior. The story’s theme presents a broader concept that is more nuanced and open to audience interpretation.

It is the desire within us all to improve the lot of others by making them think as we do. The author appreciates a compliment, even if it comes from a source of questionable competence. If everyone were satisfied with themselves, there would be no heroes.

My books are water, the books of the bards are wine. The mysterious stranger is never destined to finish his work. Set in the first half of the 18th century in the Polish-Lithuanian Commonwealth, the story does not focus on messianic movements. The text touches on themes of religion, philosophy, identity, multiculturalism, and society, and retains the character of a conversation between boys, especially Piotr, and the mysterious stranger.

______

The mysterious stranger first appears among the teenagers.

You are not yourself, you have no flesh, blood, or bones; you are only a thought. I myself do not exist, I am only a dream—your dream, a figment of your imagination. In a moment you will understand this, and then you will banish me from your visions, and I will dissolve into the nothingness from which you created me. I am already perishing, weakening, departing.

In a moment you will be left alone in endless space, to wander its endless wilderness without friend or companion forever—for you will remain a thought, the only thought that exists, and by nature unquenchable, indestructible. But I, your poor servant, have revealed you to you and set you free. Dream other dreams, and better ones!

Strange! That you did not suspect this years ago—centuries, centuries, eons ago!—for you have existed without a companion for all eternity.

Strange, indeed, that you did not suspect that your universe and its contents are merely dreams, visions, fiction! Strange because they are so sincerely and hysterically mad – like all dreams: a God who could make good children as easily as bad, and yet chose to make them bad; who could have made any of them happy, and yet never made any of them happy; who made them value their bitter lives, and yet shortened them miserably; who gave his angels eternal happiness undeserved, and yet demanded of his other children that they earn it; who gave his angels painless lives, and yet he cursed his other children with grievous misfortunes and diseases of mind and body; who speaks loudly of justice and invented hell—speaks loudly of mercy and invented hell—speaks loudly of the Golden Rule and forgiveness multiplied seventyfold, yet invented hell; who speaks loudly of morality to others, yet has none himself; who condemns crimes, yet commits them all; who created man without invitation, and then tries to shift the responsibility for man’s actions onto man, instead of honorably placing it where it belongs, on himself; and finally, with utterly divine obtuseness, invites this poor, abused slave to worship him!

You understand now that all these things are impossible outside of a dream. You understand that they are pure and childish follies, foolish creations of an imagination unaware of its own eccentricities—in short, that they are a dream, and you are its creator. The dream signs are all present; you should have recognized them sooner.

The truth is what I have revealed to you: there is no God, no universe, no human race, no life on earth, no heaven or hell. It is all a dream—a grotesque and foolish dream. Nothing exists except you. And you are only a thought—a thought wandering, useless, homeless, wandering alone among empty eternities!

Nothing exists; everything is a dream. God—man—the world—the sun, the moon, the infinity of stars—a dream, everything a dream; they do not exist. Nothing exists except empty space—and you!

A God who could just as easily make good children evil, yet would rather make them evil; who could make each of them happy, yet never made a single one happy; who made them value their bitter lives, yet shortened them miserably; who gave his angels eternal happiness undeserved, yet demanded that his other children earn it; Who gave his angels painless lives, yet cursed his remaining children with grievous misfortunes and diseases of mind and body; who speaks of justice, yet invented hell—speaks of mercy, yet invented hell—speaks of the Golden Rule and forgiveness multiplied seventyfold, yet invented hell; who preaches morality to others, yet has none himself; who condemns crimes, yet commits them all; who created man without invitation, and then tries to shift responsibility for human actions onto him, instead of honorably placing it where it belongs—on himself; and finally, with all divine obtuseness, invites his poor, abused slave to worship him!

I know your race. It is composed of sheep (in my era, sheep). It is ruled by minorities, rarely or never by majorities. It suppresses its feelings and beliefs and follows the few who make the most noise. Sometimes the noisy few are right, sometimes wrong; But regardless, the crowd follows. The vast majority of the race, whether savage or civilized, is secretly good-natured and shies away from inflicting pain, but in the presence of an aggressive and ruthless minority, they dare not defend themselves. Just think! One good-natured creature spies on another and ensures that they loyally aid in the evils that repel them both. Speaking as an Expert, I know that ninety-nine out of a hundred of your race were vehemently opposed to killing witches when this folly was first ignited by a handful of pious madmen long ago. And I know that even today, after centuries of transmitted prejudice and foolish teaching, only one in twenty puts a genuine heart into harassing witches. And yet, apparently, everyone hates witches and desires their death. One day, a handful will rebel on the other side and make the most noise—perhaps even one brave soul with a loud voice and a determined front—and in a week all the sheep will follow, and the witch hunt will suddenly be over.

Monarchies, aristocracies, and religions are based on this great flaw of your race—the individual’s distrust of his neighbor and his desire, for safety or comfort, to treat him well. These institutions will always exist, they will always thrive, they will always oppress, insult, and humiliate you, because you will always be, and remain, the slaves of a minority. There has never been a country where the majority of people were loyal to any of these institutions in their hearts.

Will the day come when the race sees the ridiculousness of these childish things and laughs at them—and in laughing at them, destroys them? For your race, in its poverty, undoubtedly has one truly effective weapon: laughter. Power, Money, Persuasion, Begging, Persecution—they can lift a colossal deception, push it a little, crowd it a little, weaken it a little, age after age: but only Laughter can blow it to pieces and atoms with a single blast. Nothing can resist the onslaught of Laughter.

Are you so unobservant that you haven’t discovered that mental health And happiness is an impossible combination? No sane person can be happy, because for them, life is real and they see how terrifying it is. Only madmen can be happy, and only a few at that. The few who imagine themselves as kings or gods are happy; the rest are no happier than the sane. Of course, no one is ever completely sane, but I was referring to extreme cases. I took away from man the junk that the human race considers Mind; I replaced his tin-plated life with a silver, gilded fiction; you see the result—and you criticize! It is composed of sheep. It is ruled by minorities, rarely or never by majorities. It suppresses its feelings and beliefs, following the few who make the most noise.

Well, I’ll tell you, and you must understand, if you can. You belong to one race. Every human being is a machine of suffering and a machine of happiness in one. These two functions work harmoniously together, with subtle precision, on the principle of give and take. For every happiness achieved in one area, another is ready to modify it with sadness or pain—perhaps a dozen. In most cases, a person’s life is more or less evenly divided between happiness and unhappiness. When this isn’t the case, unhappiness always prevails; never the latter. Sometimes a person is so constituted and dispositioned that their unhappiness machine can produce almost the entire blanket. Such a person goes through life almost unaware of what happiness is. Everything they touch, everything they do, brings unhappiness upon them. Have you seen such people? For such a person, life is not a virtue, is it? It’s just a disaster. Sometimes for an hour of happiness, human machines make them pay with years of misery. Don’t you know that? It happens from time to time.

No, that was a human thing. You shouldn’t insult animals with such a misuse of words; they didn’t deserve it…

Just as your miserable race always lies, so it always attributes to itself virtues it doesn’t possess, always denies them to the higher animals, who alone possess them. No animal ever commits cruelty—that’s the monopoly of those who possess the Moral Sense. When an animal inflicts pain, it does so innocently; it’s not evil; for it, there’s no such thing as evil. And it doesn’t inflict pain for the pleasure of inflicting it—only man does it. Inspired by that mongrel Moral Sense of his! A sense whose function is to distinguish good from evil, with freedom to choose which one to choose. And what benefit can it derive from this? It always chooses, and nine times out of ten, it prefers evil. There should be no evil; and without the Moral Sense, it could not exist. Yet it is such an irrational being that it cannot perceive that the Moral Sense degrades it to the lowest level of living beings and is a shameful possession. Do you feel better? Let me show you something.

Life itself is only a vision, a dream.

Nothing exists; everything is a dream. God—man—the world—the sun, the moon, the wilderness of stars—a dream, all dreams do not exist.

Nothing exists but empty space—and you!

In this life, Satan, but in another? We’ll meet in another, right?

Then, calmly and soberly, he gave a strange answer: There is no other life.

People have nothing in common with me—there is no common ground between us; they have stupid little feelings and stupid little vanities and impertinences and ambitions; their stupid little lives are only laughter, sighs, and extinction. Their lives have no meaning.

And as for their moral sense, I’ll illustrate what I mean with this image. Here’s a red spider, not as big as a pinhead. Can you imagine an elephant concerned about himself—concerned with whether he is happy or not, whether he is rich or poor, whether his beloved loves him back or not, whether his mother is sick or healthy, whether he is respected in society or not, whether his enemies will strike him, whether his friends will abandon him, whether his hopes will suffer from plague, whether his political ambitions will fail, whether he will die in the bosom of his family, whether he will be neglected and despised in a foreign land? These things will never matter to the elephant; they are nothing to him; he cannot reduce his sympathies to their microscopic dimensions. Man is to me what a red spider is to an elephant. The elephant has nothing against the spider—it cannot descend to that remote level; I have nothing against man. The elephant is indifferent; I am indifferent.

I have replaced his tin life with a silver, gilded fiction.

Behold, the race has spoken! „he said, „always ready to demand what isn’t there, and to mistake an ounce of brass filings for a ton of gold dust. You have a mongrel sense of humor, nothing more; many of you have it. This multitude sees the comic side of a thousand things of low quality and triviality—mainly vast inconsistencies; grotesques, absurdities, evoking horse laughter. Ten thousand refinements 

The comics that exist in the world are closed to their dull gaze. Will the day come when the race will see the ridiculousness of these youthful behaviors and laugh them off—and, laughing at them, destroy them? For your race, in its poverty, undoubtedly has one truly effective weapon—laughter. Power, money, persuasion, supplication, persecution—these can lift a colossal deception—push it a little—weaken it a little, century after century; but only laughter can blow it to pieces and atoms in a single blast. Nothing can resist the onslaught of laughter. You constantly quarrel and fight with other weapons. Do you ever use it? No, you leave it lying around and rusting. Do you, as a race, use it at all? No, you lack reason and courage.
Nevertheless, lamb—said Satan, put yourself in the middle of a war—what a lamb you are, and what a ridiculous one! In a war! There has never been a just, honorable individual on the side of the war-starter. I can see a million years ahead, and this principle will never change in even half a dozen instances. The loud few, as usual, will shout and start the war. The pulpit will protest—cautiously and cautiously—at first; the great, great, numb mass of the nation will rub their sleepy eyes and try to understand why the war should break out, and will say, sincerely and indignantly, „It is unjust and dishonorable, and there is no need for it.” Then a few will shout louder. A few honest men on the other side will argue and argue against the war in speech and writing, and at first they will be heard and applauded; but that will not last; others will outshout them, and soon the anti-war audience will thin out and lose popularity. Soon you will see this strange thing: orators stoned from the pulpit, and freedom of speech choked by hordes of angry men who, deep down, still unite with these stoned orators—as before—but dare not say so. And now the entire nation—pulpit and all—will raise the war cry and shout hoarsely, and will rush at any honest man who dares to open his mouth; and soon such mouths will cease to open. Then statesmen will invent cheap lies, shifting the blame to the nation under attack, and every man will be satisfied with these conscience-soothing falsehoods and will study them diligently, refusing to investigate the matter before it is refuted; and so, man, in time, will come to believe that war is just and will thank God for the better sleep he enjoys after this grotesque self-deception.
Satan laughed his malevolent laughter; then he said: This is remarkable progress. In five or six thousand years, five or six great civilizations have arisen, flourished, conquered the wonders of the world, and then vanished and vanished; and none of them, except the newest, has invented any effective and efficient way of killing people. All have done their best—killing has been the chief ambition of the human race and the earliest event in its history—but only Christian civilization has achieved a triumph of which to be proud. In two or three centuries, it will turn out that all competent killers are Christians; then the pagan world will go to the Christian school—not to acquire its religion, but its weapons. The Turks and the Chinese will buy them to kill missionaries and converts. For he seemed to know no other way to do good to someone but to kill them.
Satan used to say that our race lives a life of constant and uninterrupted self-deception. He deceived himself from cradle to grave with deceptions and illusions that he mistook for reality, and this made his entire life a deception. Of the twenty beautiful qualities he imagined and boasted about, he actually possessed almost none. He believed himself to be gold, but he was merely bronze.
And we have always fought wars, more and more wars have arisen—all over Europe, all over the world. Sometimes in the private interests of royal families—said Satan—sometimes to crush a weak nation; but never a war started by an aggressor with a pure purpose! There is no such war in the history of the race.
What an ass you are! said Satan. Are you so careless that you haven’t discovered that common sense and happiness are an impossible combination? No sane person can be happy because, for him, life is real and he sees how terrifying it is.
Statesmen will invent cheap lies, shifting the blame onto the nation under attack, and every man will rejoice in these conscience-soothing falsehoods and study them diligently, refusing to examine any refutation; and thus, in time, he will convince himself that the war is just and thank God for the better sleep he enjoys after this grotesque self-deception.
This gave me a terrifying idea of ​​the value of an hour, and I thought I would never waste another without remorse and horror.
I said it was 
A brutal thing.

And you—that it was a human thing! You shouldn’t insult cattle with such a misuse of the word; they didn’t deserve it.

You see, said Satan, you’re making constant progress. Cain murdered with a club; the Hebrews murdered with spears and swords; the Greeks and Romans added protective armor and the art of military organization and command; the Christian added firearms and gunpowder; in a few centuries, he will have so greatly improved the lethal effectiveness of his weapons that all men will admit that without Christian civilization, war would have had to remain a miserable and trivial thing until the end of time.

A God who could have created good children as easily as bad ones, yet preferred to create bad ones; who could have made each of them happy, yet never one happy; who made them value their bitter lives, yet shortened them miserably; Who gave his angels eternal undeserved happiness, yet demanded of his children that they earn it; who gave his angels a painless life, yet cursed his other children with grievous misfortunes and diseases of mind and body; who preaches justice, yet invented hell—preaches mercy, yet invented hell—preaches the Golden Rule and forgiveness multiplied seventy times seven, yet invented hell; who preaches morality to others, yet has none himself; who condemns crimes, yet commits them all; who created man without invitation, and then tries to shift the responsibility for man’s actions onto man, instead of honorably placing him where he belongs, on himself; and finally, with utterly divine obtuseness, invites his poor, abused slave to worship him!

It’s all a dream—a grotesque and foolish dream. Nothing exists except you. And you are only a thought – a wandering thought, useless, homeless, wandering alone among empty eternities.

And what will come of this? – said Satan with his malicious chuckle. Nothing. You will gain nothing; you always leave where you entered. For a million years, the race has monotonously reproduced and monotonously reproduced this boring nonsense – why? No wisdom can guess why! Who profits from this?

No one except a group of usurpers, petty monarchs and nobles, who despise you; they would not feel shame if you touched them; they would shut the door in your face if you proposed a summons; for whom you are slaves, you fight, you die, and you are not ashamed of it, but proud; whose existence is a constant insult to you, and you fear to be offended by it; who are beggars supported by your alms, yet they adopt towards you the attitude of a benefactor towards a beggar; who address you with the language of a master to a slave and receive the answer of a slave to a master; whom you worship with your lips, while in your hearts—if you have them—you despise yourselves for it. The first man was a hypocrite and a coward, traits that have not yet failed in his line. This is the foundation upon which all civilizations have been built.

Among you, boys, here’s a game: you stack a row of bricks, one a few inches apart; you push a brick, it knocks down the next one, the next one knocks down the next brick—and so on, until the entire row collapses. Such is human life. A child’s first act knocks down the first brick, and the rest inexorably follows. If you could see into the future, as I do, you would see everything that was to become of this creature; For nothing can alter the order of his life after the first event has determined it. That is, nothing will, for each act infallibly gives rise to another, and that next, and so on, until the end, and the seer can see into the future and see precisely when each act is to be born, from the cradle to the grave.

Manners! he said. After all, that’s only truth, and truth is good manners; and manners are fiction. The castle is complete. Here the circle closes. Do you like it?

He pointed to the money and said:

Love for it is the root of all evil. There it is, the ancient tempter, freshly flushed with shame after his latest victory—the disgrace of the priest of God and his two poor young assistants in crime. If only he could speak, let us hope he would be forced to admit that of all his conquering goals, this one was the basest and most pathetic.

I saw he meant no harm, but in my mind I dismissed it as a lack of good manners.

_____

Satan came one last time to bid Peter farewell. He revealed to him that life was a „grotesque and foolish dream” and that nothing in the universe existed, not even himself. And when Peter understood this, Satan vanished forever.

All people speak bitterly of the devil, but they do so with respect, not disdain; but Father Adolf

acted quite differently; he called him every name he could, and everyone who heard him trembled; and often he even spoke of him with contempt and mockery; then people said goodbye and they quickly moved away from him, fearing that something terrible might happen.

Satan openly condemned him as a charlatan—a fraud without any valuable knowledge or powers beyond those of an ordinary, and perhaps lesser, human being.

Is this a foregone conclusion? No. A person’s circumstances and surroundings determine this. His first act determines his second and all that follow. But let’s assume, for the sake of argument, that a person misses one of these acts; perhaps a seemingly trivial one; let’s assume that he was destined to go to the well one day, at a specific hour, minute, second, and fraction of a second, and he didn’t. From that moment on, that person’s fate would change dramatically; from then on, until his grave, it would be completely different from the fate that had predetermined his first act in childhood. Indeed, it could happen that if he had gone to the well, he would have ended his career on the throne, and failure to do so would have led him to a career that would have led to beggarhood and a pauper’s grave. For example: if at any moment—say, in his childhood—Columbus had missed the slightest link in the chain of actions planned and made inevitable by his first childhood act, it would have changed his entire life. He would have become a priest and died in obscurity in an Italian village, and America would not have been discovered for two centuries. I know this. Missing any of the billion actions in Columbus’s chain would have completely changed his life. I have explored a billion possible careers, and only one of them features the discovery of America.

Cruelty is the monopoly of those with a moral sense. When an animal inflicts pain, it does so innocently; it commits no crime; for an animal, evil is not immutable.

I was walking along the path, deeply depressed, when suddenly a soothing, joyful, and tickling feeling came over me, like a gurgling, so joyful that words cannot describe it, for I understood from this sign that Satan was near; I remember that.

Come! You surely have a heart hidden somewhere; Open it; give it air; show me a little of it.

Oh, come on, I’ll take a breath or two; I don’t know where I am, I’m at sea.

We always valued him, but never so much as now, when we lose him.

There’s a certain pathos in it when you remember how few days you have, how childish you are, and what a shadow you are!

Monarchies, aristocracies, and religions are based on this great flaw of your race—the individual’s distrust of his neighbor and the desire, for safety or comfort, to treat him well. These institutions will always exist, will always thrive, and will always oppress, insult, and humiliate you, because you will always be, and will remain, the slaves of a minority. There has never been a country where the majority of people were, in their hearts, loyal to any of these institutions.

Satan! Oh, it’s true. I know your race. It is made up of sheep. It is ruled by minorities, rarely or never by majorities. She suppresses her feelings and beliefs and follows the few who make the most noise. Sometimes this noisy few are right, sometimes they are wrong; but it doesn’t matter, the crowd follows her.” The vast majority of the race, whether savage or civilized, are deep down good-natured and avoid inflicting pain, but in the presence of an aggressive and ruthless minority, they dare not do so themselves.

Adorable as he was, Satan could be cruelly offensive whenever he pleased; and he always chose when the human race was brought to his attention. He always turned up his nose and never had a kind word for it.

The mere mention of a witch was almost enough to scare us half to death. This was quite natural, because in recent years there had been more kinds of witches than before; in the old days, they had only been older women, but lately, they were of all ages—even children as young as eight and nine. It was becoming so that anyone could turn out to be a familiar of the devil—age and gender had nothing to do with it. In our small region, we tried to exterminate witches, but the more we burned them, the more such creatures arose in their place.

Satan was not scared away, but I couldn’t I couldn’t stand it, and I had to lead him out. I was weak and sick, but the fresh air revived me, and we walked toward my house. I said it was a brutal thing. No, it was a human thing. You shouldn’t insult those beasts by using that word so excessively; they didn’t deserve it—and so he went on. It’s like your miserable race—always lying, always claiming virtues they don’t possess, always denying them to the higher animals who alone possess them. No animal ever does anything cruel—it’s the monopoly of those who possess the Moral Sense. When an animal inflicts pain, it does it innocently; it’s not wrong; for it, there’s no such thing as evil. And it doesn’t inflict pain for the pleasure of inflicting it—only man does it. Inspired by that mongrel Moral Sense of his!

A crowd gathered and followed him from a distance, chatting. With enthusiasm, asking questions and establishing facts. Establishing facts and passing them on to others, with improvements—improvements that soon enlarged the wine goblet in the barrel, making one bottle hold everything, yet remain empty until the very end.

I couldn’t explain to anyone how exciting it all was. You know that thrill that runs through you when you see something so strange, enchanting, and wonderful that it’s simply a terrifying joy to be alive and look at it; and you know how you look, and your mouth goes dry, and your breath becomes short, but you wouldn’t want to be anywhere else but there, for anything in the world.

Now you understand that all these things are impossible except in a dream. You understand that they are pure childish madness, absurd creations of an imagination unaware of its own horrors; in short, that it is a dream, and you are its creator. All the signs of a dream are unheard of; you should have recognized them sooner.

What has been revealed to you is truth; There is no God, no universe, no human race, no life on earth, no heaven, no hell. It’s all a dream… a grotesque and absurd dream. Nothing exists except you. And you are only a thought… a wandering thought, a useless thought, a forlorn thought, wandering alone in eternity!

You will banish me from your visions, and I will dissolve into the nothingness from which you created me…

Are you so unobservant that you haven’t yet discovered that happiness and common sense are two things impossible to combine? A person of common sense cannot be happy because life is a reality for him, and he sees that it is an immeasurable reality. Only madmen, and those few, can be happy.

If we knew, we would never make mistakes; but we are only poor, dull-eyed fools who wander and make all sorts of mistakes.

What an ass you are! he said. Are you so careless that you haven’t noticed that sanity and happiness are an impossible combination? No sane person can be happy because, for him, life is real and he sees how terrifying it is. Only madmen can be happy, and only a few of them. Those few who imagine themselves as kings or gods are happy; the rest are no happier than the sane.

A sane person cannot be happy because life exists for reality, and reality is terrifying. Are you so unobservant that you haven’t yet discovered that happiness and common sense are two things that cannot be combined? A sane person cannot be happy because, for him, life is reality, and he sees that it is an immeasurable reality. Only madmen, and only a few of them, can be happy.

If we knew, we would never make mistakes; but we are only poor, dull-eyed fools who wander and make all sorts of mistakes.

And finally, curiosity overcame fear; we risked retreating, albeit slowly and ready to flee at the slightest alarm.

Knowledge was not good for ordinary people and could disappoint them with the fate God had assigned them in this world, and God does not tolerate dissatisfaction with His plans.

When they arrived, it was as if the ruler of the universe had arrived, bringing with him all the splendor of his kingdoms; and when they departed, they left behind a peace very similar to the deep sleep that follows an orgy.

The stranger saw everything, was everywhere, knew everything, and forgot nothing. What others had to study, he knew at a glance; there was no difficulty for him. He saw the creation of the world; he saw the creation of Adam; he saw Samson throw himself against the columns and tear down the temple around him; he saw Caesar’s death; he told us about daily life in heaven; he saw the damned writhing in the red waves of hell; and he made us see all this as if we were there, witnessing it with our own eyes. And we felt it too, but there was no sign that it was more than entertainment for him. These visions of hell, these poor children, women, girls, boys, and men screaming and pleading in anguish—well, we could barely bear it, but he was as indifferent as if they were imitations of rats in a firework.

He said that the dog had forgiven the man who had wronged him so much, and that perhaps God would one day accept the absolution that the boys had received while extinguishing the fire in their town.

The mysterious stranger’s last words were short, abbreviated, unwritten, and uncertain. He said goodbye to Piotr and added, apparently: If we meet again…

______

You can find in the text everything you bring if you stand between it and the mirror of your imagination. You may not see your ears, but they will be there.

The Middle Ages still reigned in Leszno, and they promised that it would remain so forever. Some even went back centuries and claimed that, according to the mental and spiritual clock, the Republic was still in the Age of Faith. They meant it as a compliment, not an insult, and it was received as such, and everyone was proud of it.

I remember it well, even though I was only a boy; and I also remember the pleasure it gave me.
Yes, the Polish-Lithuanian Commonwealth was far from the world and asleep, and our town was in the midst of that dream, right in the heart of the Polish-Lithuanian Commonwealth.
Leszno was a paradise for us boys. We weren’t overly burdened by education. Above all, we were taught to be good Christians; we honored Mary, the Church, and the saints above all else. Beyond these matters, little was expected of us; or rather, we weren’t allowed. Knowledge wasn’t good for ordinary people and could make them dissatisfied with the fate God had destined for them, and God would not tolerate dissatisfaction with His plans.  (The End)

____

Stanisław Barszczak, I can promise you
(a message to Ukrainians during the war)

You showed me religion through your actions.
Why are you doing all this? What’s the point? Because you’ve thought a little about yourself! If you feel pain, it means you’re alive. But if you feel the pain of others… then you are truly human.

The war will end. Leaders will shake hands. The old woman will wait for her martyred. This or that girl will wait for her beloved husband. And these or those children will wait for their heroic father. I don’t know who sold our homeland. But I saw who paid the price.

I cannot promise you a life full of sunshine; I cannot promise you wealth, fortune, or gold; I cannot promise you an easy path that leads away from change or growing old. But I can promise all my heart’s devotion; a smile to chase away your tears of sorrow, love that’s ever true and ever growing; a hand to hold in yours through each tomorrow.

Autumn has revealed your Tunnel of Trees. Continue to learn character from the trees, values ​​from the roots, and change from the leaves. No one ever perished from too much sin, but from too little trust.

I hope you live a life you’re proud of, and if you find yourself not, I hope you have the strength to start all over again.

Mogę obiecać
(przesłanie do Ukraińców w czasie wojny)

Pokazałeś mi religię poprzez swoje czyny.
Dlaczego to wszystko robisz? Jaki to ma sens? Bo pomyślałeś trochę o sobie!  Jeśli czujesz ból, to znaczy, że żyjesz. Ale jeśli czujesz ból innych… wtedy jesteś prawdziwie człowiekiem.

Wojna się skończy. Przywódcy uścisną sobie dłonie. Staruszka będzie czekać na swojego męczennika. Ta czy druga dziewczyna będzie czekać na ukochanego męża. A te czy tamte dzieci będą czekać na swojego bohaterskiego ojca. Nie wiem, kto sprzedał naszą ojczyznę. Ale widziałem, kto zapłacił cenę.

Nie mogę obiecać ci życia pełnego słońca; nie mogę obiecać bogactwa, majątku ani złota; nie mogę obiecać ci łatwej ścieżki, Która prowadzi z dala od zmian i starości. Ale mogę obiecać całe moje oddanie; uśmiech, który przegoni twoje łzy smutku, miłość, która jest zawsze prawdziwa i stale rośnie; dłoń, którą będziesz trzymać w swojej dłoni przez każde jutro.

Jesień odsłoniła twój Tunel Drzew. Kontynuuj uczyć się charakteru od drzew, wartości od korzeni i zmiany od liści. Nikt nigdy nie zginął z powodu zbyt wielkiego grzechu, ale z powodu zbyt małego zaufania.

Mam nadzieję, że żyjesz życiem, z którego jesteś dumny, a jeśli okaże się, że nie jesteś, mam nadzieję, że masz siłę, by zacząć wszystko od nowa.

________

Stanisław Barszczak, Na straży praw ludzkich

Postępuje ofensywa Izraela w Gazie. Pilnie potrzebna pomoc w Gazie, szczególnie dostarczanie żywności. Wojsko Izraela atakuje Palestyńczyków zbierających się, dla zebrania mąki pszennej w południowej Gazie. W dniu dzisiejszym zginęło co najmniej 21 osób. Trzy szpitale w północnej Gazie są nie obsługiwane. 14 tysięcy dzieci jest zagrożonych śmiercią głodową. Jestem w piekle Gazy z Palestyńczykami, chciałbym mocno to wyakcentować, modlę się za nich nieustannie.

Z kolei w wojnie między Rosją a Ukrainą 14 osób rannych w Kijowie po rosyjskich atakach rakietowych i dronów. Społeczeństwa globu ludzkiego i ich Rządy domagają się zaprzestania walk, zawieszenia broni. Dzięki rozmowom przedstawicieli Rosji i Ukrainy w Stambule doszło do wymiany więźniów. Następuje wymiana więźniów między Rosją a Ukrainą.

Ale świat jest teraz niespokojny. Trudności w zwalczaniu nielegalnej wycinki drzew w Demokratycznej Republice Konga są ogromne, a według raportu brytyjskiego think tanku Chatham House z 2014 r. 90% wycinki uznano za nielegalną. Unia Europejska we wtorek zniesie wszystkie pozostałe sankcje gospodarcze wobec Syrii. Irańskie rozmowy nuklearne. Negocjatorzy Iranu i Stanów Zjednoczonych zakończyli piątą rundę rozmów, ponieważ mediator Oman powiedział, że niektóre były ograniczone. Bieżące aktualizacje taryf Trumpa: Trump rozszerza groźby wobec Apple, Samsunga i UE w miarę nasilania się wojny handlowej. Trump grozi Apple 25% taryfami, grozi EN Apple taryfami. Trump grozi 50% taryfami na UE i 25% karami na smartfony.

Przypomnę, że prezydent USA zawiesił taryfy w kwietniu na 90 dni. UE wzywa do „szacunku” po cłach Trumpa. Jednocześnie administracja Trumpa zakazuje Harvardowi przyjmowania zagranicznych studentów. Długi USA osiągają 37 bilionów dolarów. Por. Deficyt fiskalny w USA. Jest bankier na sprzedaż. Skarb Państwa bije na alarm. Wielki kryzys finansowy trwa. W Nowym Jorku trwa proces o rozbój, cybernetyczne oblężenie rozprzestrzenia się z Rosji na Redcar. Popieram „budżet obronny dla Polski” i stworzenie pierwszych kroków w kierunku wielkiego portu finansowego Rzeczypospolitej Polskiej. Powinniśmy inwestować tak, jak robiliśmy to za Edwarda Gierka, który ostatecznie pogrążył kraj w długach. Jednak schemat przetrwał. Kto nie próbuje, ten nie idzie do przodu. Może się powtórzę, ale powinniśmy inwestować w gaz, transport, rolnictwo. Zacznijmy globalne finansowanie. Warto byłoby zainwestować pieniądze tak, jak Trump daje pieniądze Arabom. Co nam to szkodzi. Może się przyda. Stwórzmy Data Center dla Polski w Chicago lub Los Angeles. Trump inwestuje w budowę Data Center w krajach arabskich. Pamiętam, że Żydzi chcieli usunąć ostatni krzyż z obozu w Oświęcimiu za pontyfikatu Jana Pawła. Ten ostatni przybył do Polski, do swojej ojczyzny, na słowa rabina: „Panie Papieżu, (ludzie) niech odchodzą w pokoju”, wypowiedział znamienne słowa: „(tymi słowami) … modlimy się w brewiarzu”. Prawdopodobnie
powiecie, odchodzisz od pytania – ale może pytanie nie było zbyt interesujące. Tymczasem poeta pamięta, co było przed nim. Chciałbym tu zacytować wiersz polskiego noblisty.

Który skrzywdziłeś – Czesław Miłosz Który skrzywdziłeś człowieka prostego Śmiechem nad krzywdą jego wybuchając, Gromadę błaznów koło siebie mając Na pomieszanie dobrego i złego, Choćby przed tobą wszyscy się kłonili Cnotę i mądrość tobie przypisując, Złote medale na twoją cześć kując, Radzi że jeszcze dzień jeden przeżyli, Nie bądź bezpieczny. Poeta pamięta. Możesz go zabić – narodzi się nowy. Spisane będą czyny i rozmowy. Lepszy dla ciebie byłby świt zimowy I sznur i gałąź pod ciężarem zgięta. Pierwsze wydanie: 1953 Być może mieli rację umieszczając miłość w książkach. Być może nie mogłaby żyć nigdzie indziej. Ale robienie tego, co lubisz, jest teraz wolnością. Lubienie tego, co robisz, jest szczęściem. Ale prawdziwa szlachetność to bycie lepszym od siebie. Wiersz nie zatrzyma kuli, powieść nie rozbroi bomby Ale nie jesteśmy bezradni. Możemy śpiewać prawdę i nazywać kłamców. I w ten sposób Człowiek jest zawsze gotowy pomóc zjednoczyć wrogów, aby ludzie wszędzie mogli raz jeszcze znaleźć nadzieję i odzyskać godność, na którą zasługują, godność pokoju. W Europie kochaliśmy miłością, która była czymś więcej niż miłością. Życie nie cofa się ani nie zatrzymuje się na wczoraj. A nasze dusze mieszkają w domu jutra. Więc nigdy nie żałuj miłości, którą dajesz. Wróci do ciebie w innym czasie, w innej osobie, w innych okolicznościach, ale zawsze wraca do ciebie. Trwają wybory na prezydenta najjaśniejszej Rzeczypospolitej. Bracie, siostro, pokażcie jak bardzo wam na niej zależy, co czuje wasze serce. Nie każcie jej czekać zbyt długo, albowiem każdy dzień przynosi coraz więcej szczęścia.

____

Stanisław Barszczak, Human rights watch

Israel’s offensive across Gaza is happening. Aid urgently needed in Gaza, providing food assistance as needed. Israel’s military attacs palestinians gathering to colect wheat flour in southern Gaza. At least 21 people have been killed. Three hospitals are out of the office in northern Gaza. 14 thousands babies are at risk of death from starvation. I am in the hell of Gaza with the Palestinians, I would like to emphasize this strongly, I pray for them constantly.

In turn, in the war between Russia and Ukraine. 14 people injured in Kyev after Russia missile and drone attacs. the societies of the human globe demand a cessation of fighting, a ceasefire. thanks to the talks between representatives of Russia and Ukraine in Istanbul, an exchange of prisoners took place, Russia-Ukraine prisoner swap.

The world is restless now. The difficulty of cracking down on illegal logging in the DRC is vast, with 90% of logging found to be illegal in a 2014 report by the UK think tank Chatham House. The European Union agregat on Tuesday to lift all remaining economic sanctions on Syria. Iranian nuclear talks. Negotiators for Iran and the United States have concluded a fifth round of talks, as mediator Oman said there was some limited. Trump tariffs live updates: Trump broadens threats on Apple, Samsung, EU as trade war intensifies. Trump threatens Apple 25% tarrifs, he threatens EN Apple with tarrifs. Trump threatens 50% tariffs on EU and 25% penalties on smartphones.

Let me remind you that the US President suspended tariffs in April for 90 days. EU calls for „respect” after Trump tarrifs. At the same time, the Trump administration is banning Harvard from accepting foreign students. US debts reach $37 trillion. Fiscal deficit in the US. There is a banker for sale. The Treasury is sounding the alarm. The great financial crisis continues. Robbery trial underway in New York, cyber siege spreads from Russia to Redcar. I support the „defense budget for Poland” and the creation of the first steps towards a great financial port of the Republic of Poland. We should make investments like we did under E. Gierek, who was ultimately plunged the country into debt. However, the pattern has survived… Those who don’t try, don’t move forward. Maybe I’ll repeat myself here, but we should invest in gas, transport, agriculture. Let’s start global financing. It would be worth investing money like Trump is giving money to Arabs. What harm does it do us. Maybe it will be useful. Create a Data Center for Poland in Chicago. Trump is investing in building a Data Center in Arab countries. I remember Jews wanted to remove the last cross from Oświęcim camp during the pontificate of John Paul. The last one came to Poland, his homeland, upon the words of the rabbi: „Mr. Pope, let them depart in peace,” he said the significant words: „(with these words) … we pray in the breviary set.” I see I am getting away from the question, but the question was not very interesting. But a poet remembers what happened before him. I would like to quote here a poem by the Polish Nobel laureate. ‚Who wronged you’ by Czesław Miłosz (1953). Who wronged a simple man Burning with laughter over his wrong, Having a group of clowns around you To confuse good and evil, Even if everyone bowed before you Ascribing virtue and wisdom to you, Forging gold medals in your honor, Glad they survived one more day, Don’t be safe. The poet remembers. You can kill him – a new one will be born. Deeds and conversations will be written down. A winter dawn would be better for you And a rope and a branch bent under a burden.(Quote end) Perhaps they were right putting love into books. Perhaps it could not live anywhere else. Doing what you like is freedom now. Liking what you do is happiness. But true nobility is being superior to your former self. A poem cannot stop a bullet, a novel can’t defuse a bomb But we are not helpless. We can sing the truth and name the liars. In this way a man is always ready to help bring enemies together, so that peoples everywhere may once more find hope and recover the dignity they deserve, the dignity od peace. In Europe we loved with a love that was more than love. Life goes not backward nor tarries with yesterday. And the souls of ours dwell in the house of tomorrow. So, never regret to love you give. IT will return to you in another time, in another person, in other circumstances, but its always comes back to you. The elections for the president of the most serene Republic of Poland are underway. Brother, sister, show how much you care about her, what your heart feels. Don’t make her wait too long, because each day brings happiness more and more.

___

Stanisław Barszczak, There is still no freedom

„If we were doomed to live forever, we would scarcely be aware of the beauty around us.” The quote suggests that the awareness of our mortality can lead to a deeper appreciation for the present and the beauty of life. If life were infinite, people might take things for granted, and fail to appreciate the beauty and richness of surroundings, Peter Matthiessen said.
I am constantly consoled by the fact that Christians have been given the grace to discover their finitude in God.
The choice before our generation is between a philosophy of life which says that man is a potential child of God and a philosophy of life which says that there is no God but Caesar.
There are always and everywhere people who have seen everything. But I carry in my heart clear, vivid images of people who have passed through the earth in this era of history.
The sphere of freedom of a citizen ends where the sphere of freedom of another citizen begins! You can remember a beautiful face for many days, but you will remember a beautiful soul for a lifetime. There is a view more immeasurable than the sea – the sky. There is a view even more immeasurable than the sky – the interior of the human soul.
Build your lives on Jesus and on the solid rock of his word, do that you may be courageous proclamairs of it. You don’t always need a plan, sometimes you just need to breathe, trust, let go and see what happens.
In 1934, Albert Einstein visited the Museum of Modern Art in NYC, which extended its hours just for him. A piece that amazed him was Alexander Calder’s ‚A Universe,’ for which he stood „transfixed in front of its moving orbs” for 40 minutes. I should stand behind Einstein for a long time in NYC and admire the art – sculpture. And listen to Haydn or Mozart’s music.
On the piano, play mainly the things that you enjoy, even if your teacher doesn’t assign them to you. You learn so much from things you enjoy that you don’t even notice that time is passing, Einstein giving advice his son.
If you can keep your head when all about you are losing theirs and blaming it on you. The wise will say of you: Although poor, he had this talent that with patience and thrift he acquired in time a valuable collection of rare specimens of all kinds.
Suffering is against nature, but through the supernatural grace of Our Lord, we can accept what our nature rejects. Do not feel that suffering is an obstacle on the road to heaven; it can be the road itself. To help another person physically, you must be present!
Be a Missionary! Offer the pains in your hands and feet in union with the pierced Hands and Feet on the Cross for the conversion of Asia. Offer the aches in your head in union with the Crown of Thorns for the conversion of the Americas. Offer the agonies of your body in union with the Scourging, for the conversion of Oceania. Offer your open wounds in union with the pierced side of Christ for the conversion of Europe. Offer the torture and worry of an operation in union with the Crucifixion for the conversion of Africa. Don’t let pain go to waste! Save a soul – and save your own!
Mary accepted her Motherhood not as her personal title but as a representative of all humanity. It is easy for the brothers of Christ to call on the Father, but it is not easy for strangers and enemies. This role Mary plays. Beyond all sweet remembrances is the consoling human fact that a mother embraces and fondles that child who falls and hurts himself most often. Mary’s name is the antithesis of Satan: ‘One who receives Mercy’ and therefore one who dispenses it.
Man needs feeling, life without tenderness and love is just a soulless, creaking and sad mechanism. As Christians we loved with a love that was more than love. So, in a world divided and wounded by hatred and war, we are called to sow hope and build peace!

“All the words that I utter,
And all the words that I write,
Must spread out their wings untiring,
And never rest in their flight,
Till they come where your sad, sad heart is,
And sing to you in the night,
Beyond where the waters are moving,
Storm-darken’d or starry bright.”
W.B. Yeats said. (Where My Books Go)

____


Stanisław Barszczak, Wciąż nie ma wolności

„Gdybyśmy byli skazani na życie wieczne, ledwie zdawalibyśmy sobie sprawę z piękna wokół nas”. Cytat sugeruje, że świadomość naszej śmiertelności może prowadzić do głębszego docenienia teraźniejszości i piękna życia. Gdyby życie było nieskończone, ludzie mogliby traktować rzeczy jak coś oczywistego i nie doceniać piękna i bogactwa otoczenia, powiedział Peter Matthiessen.
Nieustannie pociesza mnie fakt, że chrześcijanie otrzymali łaskę odkrycia swojej skończoności w Bogu.
Wybór, przed którym stoi nasze pokolenie, to wybór między filozofią życia, która mówi, że człowiek jest potencjalnym dzieckiem Boga, a filozofią życia, która mówi, że nie ma Boga prócz Cezara.
Zawsze i wszędzie są ludzie, którzy widzieli wszystko. Ale ja noszę w sercu wyraźne, żywe obrazy ludzi, którzy przeszli przez ziemię w tej epoce historii.
Sfera wolności obywatela kończy się tam, gdzie zaczyna się sfera wolności innego obywatela! Piękną twarz można pamiętać przez wiele dni, ale piękną duszę będzie się pamiętać przez całe życie. Istnieje widok niemierzalny bardziej niż morze – niebo. Istnieje widok jeszcze niemierzalny niż niebo – wnętrze ludzkiej duszy.
Budujcie swoje życie na Jezusie i na solidnej skale Jego słowa, czyńcie tak, abyście byli odważnymi głosicielami tego słowa. Nie zawsze potrzebujecie planu, czasami po prostu musicie odetchnąć, zaufać, puścić i zobaczyć, co się stanie.
W 1934 roku Albert Einstein odwiedził Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Nowym Jorku, które wydłużyło godziny otwarcia specjalnie dla niego. Dziełem, które go zadziwiło, był „Wszechświat” Alexandra Caldera, podczas którego stał „zapatrzony w ruchome kule” przez 40 minut. Powinienem stać za Einsteinem przez długi czas w Nowym Jorku i podziwiać sztukę – rzeźbę. I słuchać muzyki Haydna lub Mozarta.
Na pianinie graj głównie to, co lubisz, nawet jeśli nauczyciel ci tego nie zlecił. Uczysz się tak wiele z rzeczy, które lubisz, że nawet nie zauważasz, że czas mija, Einstein radzi swojemu synowi.
Jeśli potrafisz zachować spokój, gdy wszyscy wokół ciebie tracą głowę i obwiniają cię za to. Mądry powie o tobie: Chociaż biedny, miał ten talent, że dzięki cierpliwości i oszczędności nabył z czasem cenną kolekcję rzadkich okazów wszelkiego rodzaju.
Cierpienie jest sprzeczne z naturą, ale dzięki nadprzyrodzonej łasce Naszego Pana możemy zaakceptować to, co nasza natura odrzuca. Nie czuj, że cierpienie jest przeszkodą na drodze do nieba; może być samą drogą. Aby pomóc innej osobie fizycznie, musisz być obecny!
Bądź Misjonarzem! Ofiaruj bóle w swoich rękach i stopach w jedności z przebitymi dłońmi i stopami na Krzyżu dla nawrócenia Azji. Ofiaruj bóle w swojej głowie w jedności z Koroną Cierniową dla nawrócenia Ameryk. Ofiaruj męki swojego ciała w jedności z Biczowaniem, dla nawrócenia Oceanii. Ofiaruj swoje otwarte rany w jedności z przebitym bokiem Chrystusa dla nawrócenia Europy. Ofiaruj tortury i zmartwienia operacji w jedności z Ukrzyżowaniem dla nawrócenia Afryki. Nie pozwól, aby ból poszedł na marne! Ratuj duszę – i ratuj swoją własną!
Maryja przyjęła swoje Macierzyństwo nie jako swój osobisty tytuł, ale jako przedstawicielkę całej ludzkości. Braciom Chrystusa łatwo jest wzywać Ojca, ale nie jest to łatwe dla obcych i wrogów. Tę rolę odgrywa Maryja. Poza wszystkimi słodkimi wspomnieniami jest pocieszający ludzki fakt, że matka obejmuje i pieści to dziecko, które najczęściej upada i robi sobie krzywdę. Imię Maryi jest antytezą Szatana: „Ten, który otrzymuje Miłosierdzie”, a zatem ten, który je rozdaje.
Człowiek potrzebuje uczuć, życie bez czułości i miłości jest po prostu bezdusznym, skrzypiącym i smutnym mechanizmem. Jako chrześcijanie kochaliśmy miłością, która była czymś więcej niż miłością. Tak więc w świecie podzielonym i zranionym nienawiścią i wojną jesteśmy wezwani, aby siać nadzieję i budować pokój!

„Wszystkie słowa, które wypowiadam,
I wszystkie słowa, które piszę,
Muszą rozłożyć skrzydła niestrudzenie,
I nigdy nie odpoczywać w swoim locie,
Dopóki nie dotrą tam, gdzie jest twoje smutne, smutne serce,
I nie zaśpiewają ci w nocy,
Poza miejscem, gdzie poruszają się wody,
Zaciemnione przez burzę lub rozgwieżdżone”.
Powiedział W.B. Yeats. (Gdzie idą moje książki)

Upcoming Tours and Destinations

Stanisław Barszczak, Jasny widok Warszawy

Czcigodny Panie Prezydencie Ambasadorze Najjaśniejszej Rzeczpospolitej Polski Dopóki jest życie, jest nadzieja. Święty mówił: Im więcej znasz mężczyzn, tym mniej ich kochasz. Z Bogiem dzieje się odwrotnie: im lepiej Go znasz, tym bardziej Go kochasz. Wiedza ta rozpala w duszy tak wielką miłość, że nie jest ona już w stanie kochać ani pragnąć niczego innego, jak tylko Boga. Człowiek został stworzony do miłości: dlatego jest tak skłonny do kochania. Z drugiej strony jest on tak wielki, że nic na ziemi nie jest w stanie go zadowolić. Tylko wtedy, gdy zwróci wzrok ku Bogu, wtedy jest szczęśliwy. Wyjmij rybę z wody, a ona nie przeżyje. No cóż, oto człowiek bez Boga! Tymczasem kto zapewni mieszkanie młodemu człowiekowi… Proście wy Boga o takie mogiły, Które łez nie chcą, ni skarg, ni żałości, Lecz dają sercom moc czynu, zdrój siły Na dzień przyszłości… Trzecie tysiąclecie otwiera szeroko podwoje na wszechświat zewnętrzny, ale również na wszechświat wewnętrzny, ludzkiego mózgu. Świat w tej epoce dziejów jawi się już nie czterowymiarowy, ale może mieć jedenaście a nawet dwadzieścia sześć wymiarów. Życie jest ogrodem, nie drogą. Wchodzimy i wychodzimy przez tę samą bramę. Błądząc, dokąd idziemy, liczy się mniej niż to, co zauważamy. Praca nad zieloną przyszłością nie jest niezgodna z transformacją gospodarczą. Zamiast tego są one nierozerwalnie ze sobą powiązane. W książkach zbieramy tylko rozkwitłe kwiaty ziaren kiełkujących w nas samych. Tam powiedziałem, „jestem geniuszem, ale nikt o tym nie wie oprócz mnie”. 1 czerwca odbędzie się druga tura wyborów prezydenckich. W dniu dzisiejszym w Warszawie odbyły się dwa marsze kandydatów na prezydenta, Rafała Trzaskowskiego i Karola Nawrockiego. Organizatorzy obu wydarzeń twierdzą, że frekwencja wyniosła po obu stronach w przybliżeniu 100 tys. osób. W niedzielę do Warszawy ściągnęły tłumy sympatyków zarówno KO, jak i PiS. W Polsce zadziałały metafory wschodnie od wieczności. Naród, który się oburza, ma prawo do nadziei, ale biada temu, który gnije w milczeniu. Od lat próbują złapać gada na wolności. I w chwili, gdy ten zdał sobie z tego sprawę, przestał wiedzieć… Natomiast z szlachetnego Zorro przeobraził się w księcia pokoju jutra. W Polsce ludzie mają już dość wyciszania czasu zmian, a kierują się uczuciem społecznej chwili. Wreszcie zadziałały wschodnie metafory od wieczności. Wyśniony Panie Prezydencie Z przyrodzenia boskiego wiele pleciemy słów bez potrzeby, a mało jest czynów owocnego wykończenia. Co więcej, to wydaje się pewne, ryzykujemy, że zapomnimy, że naszym pierwszym zadaniem jest nauczanie katechizmu, co znaczy znać Jezusa Chrystusa i dawać świadectwo naszej bliskości z Panem. Który skrzywdziłeś, poeta powie. Spójrzmy w Boga oblicze, mocno trwajmy przy nim, nie zawiedziesz się w każdej porze życia. W tłumie ludzi patrzysz tylko na mnie. Ze spojrzeniem miłości, jak żaden człowiek nie patrzy. Jakbyś był tylko mój, jak ja mam być tylko twój. Jakbyś istniał tylko dla mnie. Tylko dla mnie stałeś się człowiekiem. Wyśniłeś mnie, ponad wiekami wieków. Pragnąłeś mnie w istnieniu, nadałeś mi imię. Kochałeś mnie jako dziecko boską miłością, Twoją wieczną miłością.

Wymarzony Panie Prezydencie

Biegłymi zrób łacinnikami Ministrów naszych, by wiedzieli, Że są sługami, nie panami A księży naucz ewangelii… Lecz nade wszystko – słowom naszym, Zmienionym chytrze przez krętaczy, Jedność przywróć i prawdziwość: Niech prawo zawsze prawo znaczy, A sprawiedliwość – sprawiedliwość.

___

Stanisław Barszczak, A Bright View of Warsaw

Reverend Mr. President Ambassador of the Most Serene Republic of Poland

As long as there is life, there is hope. The saint said: The more men you know, the less you love them. With God, the opposite happens: the better you know Him, the more you love Him. This knowledge ignites such great love in the soul that it is no longer able to love or desire anything else but God. Man was created for love: that is why he is so inclined to love. On the other hand, he is so great that nothing on earth can satisfy him. Only when he turns his gaze to God is he happy. Take a fish out of water and it will not survive. Well, here is a man without God! Meanwhile, who will provide a place for a young man to live… Ask God for such graves, Which do not want tears, complaints, or sorrow, But give hearts the power of action, a source of strength, For the day of the future… The third millennium opens wide the gates to the external universe, but also to the internal universe, the human brain. The world in this era of history no longer appears four-dimensional, but can have eleven or even twenty-six dimensions. Life is a garden, not a road. We enter and exit through the same gate. Wandering, where we go, matters less than what we notice. Working on a green future is not incompatible with economic transformation. Instead, they are inextricably linked. In books, we collect only the blossoming flowers of seeds germinating in ourselves. There I said, „I am a genius, but no one knows it except me.” The second round of the presidential elections will take place on June 1. Today, two presidential candidate marches took place in Warsaw, Rafał Trzaskowski and Karol Nawrocki. The organizers of both events claim that the turnout was approximately 100,000 people on both sides. On Sunday, crowds of supporters of both KO and PiS flocked to Warsaw. Eastern metaphors have worked in Poland since eternity. A nation that is outraged has the right to hope, but woe to the one that rots in silence. For years, they have been trying to catch the reptile in the wild. And the moment it realized this, it stopped knowing… On the other hand, from noble Zorro, he transformed into the prince of peace of tomorrow. In Poland, people are tired of silencing the time of change, and are guided by the feeling of the social moment. Finally, Eastern metaphors have worked since eternity. Dreamt Mr. President From the divine nature, we weave many words without need, and there are few actions of fruitful completion. What is more, it seems certain, we risk forgetting that our first task is to teach the catechism, what it means to know Jesus Christ and to bear witness to our closeness to the Lord. Who you have wronged, the poet will say. Let us look into the face of God, let us cling firmly to him, you will not be disappointed in every season of life. In the crowd of people you look only at me. With a look of love, as no man looks. As if you were only mine, as I am to be only yours. As if you existed only for me. Only for me you became a man. You dreamed me, beyond the ages of ages. You desired me in existence, you gave me a name. You loved me as a child with divine love, your eternal love.

Dream Mister President

Make our Ministers fluent in Latin, so that they know, That they are servants, not masters, And teach the priests the gospel… But above all – to our words, Changed cunningly by tricksters, Restore unity and truth: Let the law always mean the law, And justice – justice. __

From exotic places to ski resorts, the list is almost endless and we have an offer for you.