Stanisław Barszczak, Pochwała patriotyzmu
1 sierpnia 2025 roku przypada 81. rocznica Powstania Warszawskiego. Polacy w całym kraju, a zwłaszcza w stolicy, Warszawie, wspominają w tym dniu tych, którzy walczyli i zginęli w walce z nazistowską okupacją. Podczas Powstania Warszawskiego zginęło od 12 000 do 13 000 powstańców, a około 25 000 zostało rannych. Szacuje się, że w wyniku powstania życie straciło od 130 000 do 200 000 cywilnych mieszkańców Warszawy.
Czas nie zaciera bólu, ale go łagodzi. Minęło 81 lat, odkąd militaryzm nazistowski i działania wojenne poczyniły ogromne straty w polskiej kulturze. Po próbach naśladowania radzieckiej propagandy w kolejnych latach, wciąż uparcie żyjemy w Polsce, a co więcej, z młodzieńczym umysłem – oto sekret szczęśliwego życia do końca życia. Percepcja zgodna z mądrością i pozytywnym nastawieniem pozwala nam dostrzegać piękno w rzeczach i sprawach. Otwiera serce na głęboką wdzięczność, a umysł skłania się ku głębszemu zrozumieniu. Nawet w mrocznych i ponurych cieniach zaczynasz dostrzegać promienne światło, przełom w stronę jasności i klarownej refleksji.
Polski poeta lamentuje: Oto rozmawiam z cieniami rycerzyw matowej, wygasłej urnie mojej ziemi, a głosy narastają i męczą się jak organy, spadając przez tyle wieków, które leżą nad nimi,tak wiele serc skutych w jeden kamień, zanim się rozpuszczą, jak ciemność stygną we mnie i lamentują jak wiatr. Widzę ciche morza, ziemię połączoną z niebem, jak suchy step,i łoskot burz pod ziemią, i tłumy wśród ognisk wijące się jak węże pocięte na kawałki, i twarze, groźne twarze, och! twarze jak twarze zabitych we śnie… Stoją te niemeposągi bohaterów – trzech lub dwóch bohaterów, a pod nimi zieje otchłań – na dno głosu… na lśniących morzach, gdzie uwięzieni w prądach, zmagają się z żyłami Zatoki Prądów pod nimi. A jeszcze dalej – gdziekolwiek stąpają – zwycięzcy. I tam wciąż, w ojczyźnie, z poparzonymi rękami, tam zawsze zdeptani, tam zawsze w porażce jak na trumnie huraganu – wieniec serc na ziemi. Głodna ziemia wyje rycząc z pól zaoranych, rozdartych pogromami, a na niej stoją widma porąbanych domów, gdzie na zgwałconych sercach leżą zawstydzone ciała, jakby męka Boża stała się ciałem w ludziach… Będziemy żyć i tysiąc lat po śmierci w gałęziach szubienic,odstraszając życie od ślepoty tych, którzy nas zabili. Mówię do cieni poległych rycerzy, nad grobem ziemi, płonącej jak krzyż, i mówię: „O, przeklęty, kto nie wierzy w ostygłe popioły ludu i w przerażenie żyjących serc; bo kto mierzy klęskę własnego ducha, o! płonący orzeł go nie uratuje. Bo kto nie kochał żadnego kraju i nie żył nawet przez chwilę w drżeniu jego ognia, choćby nawet w dniu potopu nie wierzył w tę miłość,to żadna ziemia nie będzie jego zbawieniem”.O, budujcie domy, o, w końcu nazwijciePolskę Polską, nie niesprawiedliwością, lecz miłością – miłością, i pozwólcie rzekom płynąć, a w każdym mieście niech wyrośnie słup srebrnych skrzydeł jako – kościół, kościół odkupionych ciał. Każdy stoi jak posąg pośród liści, nie z marmuru – mały, lecz rosnący kształtem niczym dojrzałe jabłka, wszystkie razem w kopule, która będzie rozbrzmiewać dźwiękami grzmiących trąb Archanioła niczym lawiny nieba, aby chleb był dla miłości, a nie miłość dla chleba,aby czas był tym rosnącym, a nie krwiożerczym. O, budujcie domy, jasne, duże domy.
Ponieważ niektóre prawdy niszczą was tak cicho i bezgranicznie, że wasza wola pójścia naprzód słabnie, trzeba stale i nieustannie pamiętać o sprawach wiecznych. Powstanie Warszawskie wybuchło 1 sierpnia 1944 roku, trwało 63 dni do 3 października 1944 roku i było największym powstaniem wolnościowym w historii II wojny światowej. Ludzie, Powstanie Warszawskie będzie trwać wiecznie. To byli bardzo młodzi harcerze, zwykli warszawiacy, grupa największych patriotów lepszej ziemi na zawsze.
Jak ważne jest, aby nauczyć się cieszyć własną obecnością. Nie chodzi o samotność – chodzi o pełnię. Gdziekolwiek człowiek jest ignorowany, wykorzystywany lub odrzucany, Chrystus jest ponownie ukrzyżowany. Ta rocznica wzywa nas do apelu: Przychodzę, Panie, poślij mnie, oto jestem, abym wypełnił wolę Bożą. Abym był Chrystusem w moich braciach i siostrach. Kiedy piszesz, używasz swojej ręki jako widzialnego narzędzia swojego niewidzialnego umysłu; tak On, który jest Bogiem, w sposób doskonalszy nauczał, rządził i uświęcał poprzez swoją ludzką naturę, która była widzialnym narzędziem Jego Niewidzialnej Boskości. Mówiąc wprost, widziałbyś Jego Ciało, ale słyszałbyś, byłbyś posłuszny i zostałbyś przebaczony przez Boga w Chrystusie.
Ponieważ niektóre prawdy niszczą was tak cicho i bezgranicznie, że wasza wola pójścia naprzód słabnie, trzeba stale i nieustannie pamiętać o sprawach wiecznych. Powstanie Warszawskie wybuchło 1 sierpnia 1944 roku, trwało 63 dni do 3 października 1944 roku i było największym powstaniem wolnościowym w historii II wojny światowej. Ludzie, Powstanie Warszawskie będzie trwać wiecznie. To byli bardzo młodzi harcerze, zwykli warszawiacy, grupa największych patriotów lepszej ziemi na zawsze.
Jak ważne jest, aby nauczyć się cieszyć własną obecnością. Nie chodzi o samotność – chodzi o pełnię. Gdziekolwiek człowiek jest ignorowany, wykorzystywany lub odrzucany, Chrystus jest ponownie ukrzyżowany. Ta rocznica wzywa nas do apelu: Przychodzę, Panie, poślij mnie, oto jestem, abym wypełnił wolę Bożą. Abym był Chrystusem w moich braciach i siostrach. Kiedy piszesz, używasz swojej ręki jako widzialnego narzędzia swojego niewidzialnego umysłu; tak On, który jest Bogiem, w sposób doskonalszy nauczał, rządził i uświęcał poprzez swoją ludzką naturę, która była widzialnym narzędziem Jego Niewidzialnej Boskości. Mówiąc wprost, widziałbyś Jego Ciało, ale słyszałbyś, byłbyś posłuszny i zostałbyś przebaczony przez Boga w Chrystusie.
Stanisław Barszczak, Praise of patriotism
August 1, 2025, marks the 81st anniversary of the Warsaw Uprising. Poles all over the country and especially in the capital, Warsaw, spend the day remembering those who fought and died fighting against Nazi German occupation. During the Warsaw Uprising, approximately 12,000 to 13,000 insurgents were killed, and around 25,000 were wounded. It is estimated that between 130,000 and 200,000 civilian residents of Warsaw lost their lives during the uprising.
Time doesn’t erase pain – but it softens it. 81 years have passed since Nazi militarism and war operations caused enormous losses in Polish culture. After attempts to imitate Soviet propaganda in the following years we remain stubbornly alive in Poland, and moreover, with a youthful mind — this is the secret to living happily until the last day of our lives. Perception aligned with wisdom and a positive attitude allows us to see beauty in things and matters. It opens the heart to deep gratitude, and the mind leans toward deeper understanding. Even in dark and gloomy shadows, you begin to see a radiant light, a breakthrough toward clarity and lucid reflection.
A Polish poet wails: Here I am talking with the shadows of knights
in the dull, extinguished urn of my land, and voices grow and weary like organs, falling down so many centuries that lie above them,
so many hearts chained in one stone before they undo, like darkness they cool within me and lament like the wind. I see the silent seas, earth joined to sky, like a dry steppe,
and the clatter of storms underground, and crowds among the fires writhing like snakes cut into pieces, and faces, menacing faces, oh! faces like the faces of those slain in a dream… These stand mute
statues of heroes – three or two heroes, and beneath them the abyss yawns – to the bottom of the voice… on the shining seas, where, locked in the currents, they wrestle with the veins of the Gulf Streams beneath them. And even further still – wherever they tread – the victorious. And there still, in the homeland, with burnt hands, there always trampled, there always in defeat as on a hurricane coffin – a wreath of hearts on the ground. The hungry land howls roaring from fields plowed, torn from pogroms, and on it stand the specters of chopped-up houses, where on raped hearts lie shamed bodies, as if God’s torment had become flesh in people… We will live and a thousand years after death in the branches of the gallows,
scaring life from the blind of those who killed us. I speak with the shadows of dead knights, over the grave of the earth, itself burned like a cross, and I say: „Oh, cursed be he who does not believe in the cooled ashes of the people and the terror of the living hearts; for whoever measures the defeat of his own spirit, Oh! the flaming eagle will not save him. For whoever has not loved any country and has not lived even for a moment with the trembling of its fire, though even on the day of the flood he did not believe in this love,
then no land will be his salvation.”
Oh, build houses, oh, finally call
Poland – Poland, not injustice, but love – love, and let the rivers run, and in every city let a pillar of silver wings spring forth as – a church, a church of redeemed bodies. Each one stands like a statue among leaves, not of marble – small, but growing in shape like ripe apples, all together into a dome that will echo the sounds of the Archangel’s thunderous trumpets like the avalanches of heaven, so that bread may be for love, not love for bread,
so that time may be the growing one, not the bloodthirsty one. Oh, build houses, bright, large houses.
Because some truths destroy you so silently and utterly that your will to move forward weakens one must remember eternal matters constantly and continually. The Warsaw Uprising broke out on August 1, 1944, lasted 63 days until October 3, 1944, and was the largest uprising for freedom in the history of World War II. People, the Warsaw Uprising will last forever. These were very young scouts, ordinary Warsaw residents, a group of the greatest patriots of a better land for all time.
How important it is to learn to enjoy our own presence. It’s not about being alone – it’s about being complete. Wherever man is ignored, exploited or rejected, Christ is crucified again. This anniversary calls us to an appeal: I am coming, Lord, send me, here I am, to fulfill God’s will. To be Christ in my brothers and sisters. When you write, you use your hand as the visible instrument of your invisible mind; so He, Who is God, in a more perfect way, taught, governed, and sanctified through His human nature, which was the visible instrument of His Invisible Divinity. In plain language, you would have seen His Body, but you would have heard, obeyed, and been forgiven by God in Christ.
______
Stanisław Barszczak, Père avec une fille dans les bras
Pourquoi n’aurions-nous pas de lune? Les lunes des exoplanètes pourraient abriter la vie… Même les astéroïdes en ont… Raison de plus pour ne jamais végéter, mais vivre. pardonnez-moi quelques réflexions.
À Rome, le pape Léon demande à Dieu 15 secondes, non pas de vie polonaise, mais de la tienne. Frères, si nous serons polonais, reste à voir… Dans la mort clinique, nous vivons dans deux mondes à la fois. La Côte d’Ivoire est en plein essor économique, mais les jeunes accepteront-ils cela lors de la prochaine élection présidentielle ? Des enfants meurent de faim à Gaza. Et un Dieu bafoué n’a jamais tort !
Mes amis!
Ayez espoir !… Non pas l’espoir faible et misérable
Qui habille un cœur pourri d’une fleur fragile,
Mais l’espoir inébranlable qui repose comme une graine
De sacrifices futurs dans l’âme du héros.
Ayez du courage !… Non pas l’espoir d’un jour
Qui s’évanouit dans une tentative désespérée,
Mais l’espoir qui, la tête haute,
Ne peut être ébranlé. Ayez du courage… Non pas l’espoir qui respire la folie
Qui fuit aveuglément sans arme,
Mais l’espoir qui, seul, avec un rempart imprenable,
Surmonte l’adversité avec constance.
Cessons de nous complaire dans notre propre chagrin,
Cessons de nous enivrer de lamentations constantes :
Aimer en se plaignant est une affaire de femme,
Il incombe aux maris de s’armer en silence…
Mais ne cessons pas d’honorer nos saintetés
Et de préserver la pureté de nos idéaux ; Il nous appartient de leur donner la force et l’armure
Pour qu’ils puissent passer du pays des rêves à la réalité.
Bien que les relations dans notre patrie s’améliorent, les départs sont soudains et honteux, sans plus. Un chien ou un ours en peluche, ignorant tout, sont un pitoyable bouquet de fleurs.
Et une nouvelle illusion, un nouveau fil. Cela ne suffit pas encore à mon cœur.
En ce moment, nous réfléchissons aux collègues
et parlons des vertus cardinales : prudence, tempérance , justice et force. Platon attribuait la sagesse, le force et la tempérance à l’âme, qui devait être subordonnée à la justice. Et l’évangile de ce jour est un très bon cas d’étude. Jésus nous met en garde contre l’avidité, qui est le contraire de la tempérance. On pourrait dire que l’homme riche fait preuve de prudence en construisant un grenier pour sa belle récolte de blé, mais fait-il preuve de justice ? Est-il juste envers ceux qui ont travaillé pour lui et envers les pauvres ? Il a peut-être amassé ses richesses dans le respect de la loi des hommes mais la justice de Dieu surpasse celle du genre humain. Nous sommes alors appelés à la vertu de force pour que notre justice soit plus grande que celle de la loi.
J’ai lu un jour un article sur Robert Lewandowski, le célèbre joueur de foot, qui gagne des millions et qui en reverse une partie à des associations caritatives. Il pourrait, comme l’homme riche dont nous parle Jésus, garder ses millions pour jouir de l’existence. Dieu seul connait le fond de son cœur, mais il semble suffisamment tempérant pour ne pas dépenser tout ce qu’il gagne en futilités, suffisamment juste pour se rendre compte que tous n’ont pas sa chance et suffisamment fort pour ne pas avoir peur de donner une part importante de son revenu.
Après la veille de Noël, je suis allé rendre visite à une famille que je connaissais et qui vivait dans une grande villa, se souvient le curé. Les jeunes mariés occupent le rez-de-chaussée, et le père de la mariée ou le beau-père du marié à l’étage. Au cours de la conversation, la question du père, qui ne croit pas en Dieu et ne passe pas de temps avec les jeunes mariés, s’est isolé et occupe le premier étage de la villa, a été évoquée. Le curé dit : «Mes chers, est une bonne chose. Après la veille de Noël, je suis ici avec vous maintenant pour que mes paroissiens puissent être ensemble et vivre en communauté. Nous allons voir le père… » Arrivés à l’étage, le père semblait les attendre. Le curé lui a demandé sur la foi en Dieu. À ces mots, le père de la mariée répondit : « Je préférerais brûler en enfer plutôt que de croire en Dieu. » Le curé ne réalisa qu’au presbytère que et l’homme est suivi par Satan, il n’a pas reconnu la volonté salvatrice de Dieu dans la vie. Le péché humain n’est pas un péché satanique. Car le péché humain est mauvais, et celui de Satan est non seulement mauvais, mais cruellement mauvais.
Face aux biens matériels, la vertu dont nous avons le plus besoin est celle de la tempérance, c’est-à-dire la capacité à ne pas céder à tout ce qui nous fait envie. Riches ou pauvres, nous sommes appelés à grandir dans la maîtrise de nos avidités, pour ne pas en être esclaves. Seigneur, vient nous aider à être tempérants !
Je vais maintenant conclure notre rencontre et consacrer mes compatriotes, comme toujours a la vierge Marie.
_______
Stanisław Barszczak, „Wieczne sprawy”
Rodacy. 80 lat temu dowódca AK gen. „Bór” podjął decyzję o rozpoczęciu powstania w Warszawie. 31 lipca 1944 r., o godzinie 19 łączniczki Armii Krajowej rozpoczęły doręczanie rozkazu o rozpoczęciu walki następnego dnia o godzinie „W” – 17:00. „Po pięciu blisko latach nieprzerwanej i twardej walki prowadzonej w podziemiach konspiracji stajecie dziś otwarcie z bronią w ręku” – pisał dowódca AK.
Powstanie Warszawskie było kulminacyjnym momentem akcji „Burza”. Niemal od początku okupacji niemieckiej i sowieckiej Polskie Państwo Podziemne, we współpracy z władzami Rzeczypospolitej na uchodźstwie, przygotowywało plany powstania, które miało rozpocząć się wraz z załamaniem niemieckiej machiny wojennej, tak jak miało to miejsce w październiku i listopadzie 1918 r. W 1943 r., w obliczu zbliżania się Armii Sowieckiej do granic II Rzeczypospolitej, plany powstańcze przybrały kształt akcji o kryptonimie „Burza”.
W wydanym w listopadzie 1943 r. rozkazie dowódcy Armii Krajowej gen. Tadeusza Komorowskiego „Bora” napisano: „Wobec wkraczającej na ziemie nasze regularnej armii rosyjskiej wystąpić w roli gospodarza. Należy dążyć do tego, aby naprzeciw wkraczającym oddziałom sowieckim wyszedł polski dowódca mający za sobą bój z Niemcami i wskutek tego najlepsze prawo gospodarza. Miejscowy dowódca polski winien się zgłosić wraz z mającym się ujawnić przedstawicielem cywilnej władzy administracyjnej u dowódcy oddziałów sowieckich i stosować się do jego życzeń”.
Przebieg kluczowej narady 31 lipca i podjętej wówczas decyzji o wybuchu Powstania Warszawskiego tak w swoich wspomnieniach przedstawił „Bór” Komorowski: „Tegoż dnia komendant Okręgu Warszawa-Miasto, ‚Monter’, oczekiwany był w kwaterze głównej o godzinie 6 po południu. Zjawił się niespodziewanie o piątej, z wiadomością, że sowieckie oddziały pancerne wdarły się w przyczółek niemiecki, zdezorganizowały jego obronę i że Radość, Miłosna, Okuniew, Wołomin i Radzymin są już w rękach rosyjskich. Po krótkiej naradzie uznałem, że nadszedł właściwy moment do rozpoczęcia walki o Warszawę”.
Powstanie Warszawskie wybuchło 1 sierpnia 1944 roku, trwało 63 dni do 3 października 1944 roku i było największym zrywem wolnościowym w historii II wojny światowej.
W trakcie dwumiesięcznych walk straty wojsk polskich wyniosły około 16 tysięcy zabitych i zaginionych, 20 tysięcy rannych i 15 tysięcy wziętych do niewoli. W wyniku nalotów, ostrzału artyleryjskiego, ciężkich warunków bytowych oraz masakr urządzanych przez oddziały niemieckie zginęło od 150 tysięcy do 200 tysięcy cywilnych mieszkańców stolicy. Na skutek walk powstańczych oraz systematycznego wyburzania miasta przez Niemców uległa zniszczeniu większość zabudowy lewobrzeżnej Warszawy, w tym setki bezcennych zabytków oraz obiektów o dużej wartości kulturalnej i duchowej.
Powstanie warszawskie uznawane jest za jedno z najważniejszych wydarzeń w najnowszej historii Polski. Ze względu na jego tragiczne skutki, w szczególności olbrzymie straty ludzkie i materialne, kwestia zasadności decyzji o rozpoczęciu zrywu pozostaje nadal przedmiotem debat i intensywnych dyskusji.
Podczas drugiej pielgrzymki do Polski w 1983 r. Papież z Polski mówił na Stadionie Dziesięciolecia w Warszawie: „W 1944 roku stolica Polski została zamieniona w wielką ruinę. Wciągu lat powojennych ta sama Warszawa została odbudowana tak, jak widzimy ją dzisiaj: – zwłaszcza tu, z tego miejsca – dawna i nowoczesna zarazem. Czy to nie jest jeszcze jedno zwycięstwo moralne Narodu?”
Doświadczenie wojny niosące okrucieństwo, śmierć, strach, wyzwala także wielki heroizm. Ale jego powodem nie musi być wcale protest przeciwko złu w pierwszej kolejności. Jest nim zrozumienie, że życie ludzkie niesie w sobie wartość bezinteresownego daru. I są to doświadczenia, które zmieniają indywidualne losy człowieka,ale i zobowiązują go do budowania lepszej przyszłości. Święty Jan Paweł II wołał usilnie, to pamiętam: ‚wolność nie została jeszcze stracona’.
Błogosławiony Stefan kard. Wyszyński, który pamiętał zwłaszcza pierwsze dni powstania warszawskiego na terenie Kampinosu, przekazał Siostrom karteczkę z odręczną notatką: „Nic droższego nie mogła nam przysłać ginąca stolica. To najświętszy apel walczącej Warszawy do nas i do całego świata. Apel i testament… Będziesz miłował”.
Kto walczy, może przegrać. Pokolenia patrzą sobie zimno w oczy. Jest rzeczą niemożliwą zabić całkowicie ludzkie pragnienie szczęścia. A gdy ci sił zabraknie teraz, Rąb silniej! Kto pracować nie umie, ten i żebrać nie potrafi.. Takim ludziom, nam Polakom, potrzeba wielkich ideałów i wzorów. Polskie dziewczęta powstańcze, gdy szły na ryzykowne zadanie, prosiły o jedno – o medaliczek Matki Bożej. Uważały, że to jest ich największa siła.
Straszna jest pokusa, by być dobrym. Wahanie nie ma znaczenia, jeśli tylko wygrasz. Nie możesz pomóc jednemu biedakowi. Powstanie Warszawskie nie powinna wywoływać u widza emocjonalnej identyfikacji z postaciami lub akcją, lecz powinna raczej prowokować do racjonalnej autorefleksji i krytycznego spojrzenia na akcję na scenie współczesnego świata.
Warszawa, to jedyne miejsce na ziemi, gdzie znajdują się wszystkie miejsca. Rozpocznijmy więc tutaj karierę teatralną. Zapraszajmy się do rozwinięcia własnych przemyśleń i krytycznej oceny wydarzeń na scenie świata, przy zachowaniu jasności umysłu.
Chciałbym Czytelnikowi z Polski podarować „Pytania czytającego robotnika” Bertolda Brechta:
Kto wybudował siedmiobramne Teby?
W książkach stoją imiona królów.
Czy królowie dźwigali pustaki?
A wielokrotnie burzony Babilon –
Kto odbudowywał go za każdym razem? W których domach
świecącej złotem Limy mieszkali budowlańcy?
Dokąd szli wieczorem – gdy Chiński Mur był gotowy –
murarze? Wielki Rzym
pełen jest łuków triumfalnych. Kto je wzniósł? Nad kim
triumfowali cesarze? Czy monumentalne Bizancjum
miało dla swych mieszkańców tylko pałace? Nawet w legendarnej
Atlantydzie, pochłanianej przez morze, tonący wołali nocą
swoich niewolników.
Młody Aleksander podbił Indie.
On sam?
Cezar pokonał Galów.
Nie miał przy sobie przynajmniej jednego kucharza?
Filip Hiszpański płakał, gdy zatonęła jego
flota. Nikt oprócz niego nie płakał?
Fryderyk Drugi wygrał wojnę siedmioletnią. Kto jeszcze wygrał?
Na każdej stronie zwycięstwo.
Kto przygotował ucztę?
Co dziesięć lat wielki człowiek.
Kto ponosił koszta?
Tak dużo relacji.
Tak dużo pytań.
Wasz Listonosz Stanisław
Stanisław Barszczak, „Eternal Matters”
Compatriots. 80 years ago, Home Army commander General „Bór” decided to launch the Warsaw Uprising. On July 31, 1944, at 7:00 PM, Home Army liaison officers began delivering orders to begin fighting the following day at „W” hour – 5:00 PM. „After nearly five years of uninterrupted and fierce fighting underground, you are now openly taking up arms,” wrote the Home Army commander.
The Warsaw Uprising was the culmination of Operation Tempest. Almost from the beginning of the German and Soviet occupation, the Polish Underground State, in cooperation with the Polish authorities in exile, prepared plans for an uprising that was to begin with the collapse of the German war machine, as had happened in October and November 1918. In 1943, as the Soviet Army approached the borders of the Second Polish Republic, these insurgent plans took the form of Operation Tempest. An order issued in November 1943 by the commander of the Home Army, General Tadeusz Komorowski „Bor,” stated: „In the face of the regular Russian army entering our territories, we must act as host. Efforts should be made to meet the invading Soviet forces by a Polish commander who has fought against the Germans and therefore has the best right to be the host. The local Polish commander should report, together with the forthcoming representative of the civilian administrative authority, to the commander of the Soviet forces and comply with his wishes.” Komorowski „Bór” described the key meeting on July 31st and the decision to launch the Warsaw Uprising in his memoirs: „That day, the commander of the Warsaw-City District, ‚Monter,’ was expected at headquarters at 6 p.m. He arrived unexpectedly at 5 a.m. with the news that Soviet armored units had penetrated the German bridgehead, disorganized its defense, and that Radość, Miłosna, Okuniew, Wołomin, and Radzymin were already in Russian hands. After a short deliberation, I decided that the moment had come to begin the fight for Warsaw.”
The Warsaw Uprising broke out on August 1, 1944, lasted 63 days until October 3, 1944, and was the largest freedom uprising in the history of World War II.
During the two-month fighting, Polish troops suffered approximately 16,000 casualties, 20,000 wounded, and 15,000 captured. As a result of air raids, artillery fire, harsh living conditions, and massacres perpetrated by German troops, between 150,000 and 200,000 civilian residents of the capital perished. As a result of the insurgent fighting and the systematic demolition of the city by the Germans, most of the buildings on the left bank of the Vistula River were destroyed, including hundreds of priceless monuments and objects of significant cultural and spiritual value.
The Warsaw Uprising is considered one of the most important events in modern Polish history. Due to its tragic consequences, particularly the enormous human and material losses, the validity of the decision to launch the uprising remains a subject of debate and intense discussion.
During his second pilgrimage to Poland in 1983, the Polish Pope spoke at the Tenth Anniversary Stadium in Warsaw: „In 1944, the capital of Poland was reduced to a great ruin. During the postwar years, that same Warsaw was rebuilt as we see it today: – especially here, from this place – ancient and modern at once. Is this not another moral victory for the Nation?”
The experience of war, with its cruelty, death, and fear, also unleashes great heroism. But its reason does not have to be primarily a protest against evil. It is the understanding that human life carries within itself the value of a selfless gift. And these are experiences that change individual fates, but also commit people to building a better future. Saint John Paul II exclaimed: ‚freedom has not yet been lost.’
Blessed Stefan Cardinal Wyszyński, who particularly remembered the first days of the Warsaw Uprising in the Kampinos area, gave the Sisters a note with a handwritten note: „The dying capital could not have sent us anything more precious. This is the most sacred appeal of fighting Warsaw to us and to the entire world. An appeal and a testament… You will love.”
Whoever fights can lose. Generations look each other coldly in the eye. It is impossible to completely kill the human desire for happiness. And when you run out of strength now, fight harder! He who cannot work cannot beg either. Such people, we Poles, need great ideals and role models. Polish insurgent girls, when they set out on their risky mission, asked for one thing – a medallion of Our Lady. They believed this was their greatest strength.
The temptation to be good is terrible. Hesitation is meaningless if you only win. You cannot help one poor person. The Warsaw Uprising should not evoke emotional identification in the viewer with the characters or the action, but rather should provoke rational Self-reflection and a critical look at the action on the stage of the contemporary world.
Warsaw is the only place on earth where all places are found. So let’s begin our theatrical career here. Let’s invite ourselves to develop our own thoughts and critically assess events on the world stage, while maintaining clarity of mind.
I would like to offer Bertolt Brecht’s „Questions of the Reading Worker” to the Polish citizens:
Who built the seven-gate Thebes? The names of kings appear in books. Did kings carry blocks? And Babylon, repeatedly destroyed, Who rebuilt it each time? In which houses of golden-shining Lima did the builders live? live? Where did the masons go in the evening – when the Great Wall of China was completed? Great Rome is full of triumphal arches. Who built them? Over whom did the emperors triumph? Did monumental Byzantium have only palaces for its inhabitants? Even in legendary Atlantis, swallowed by the sea, drowning men cried out for their slaves at night. Young Alexander conquered India. He alone? Caesar defeated the Gauls. Didn’t he have at least one cook with him? Philip of Spain wept when his fleet sank. No one else wept? Frederick the Second won the Seven Years’ War. Who else won? Victory on every page. Who prepared the feast? A great man every decade. Who bore the cost? So many accounts. So many questions.
Your Postman, Stanisław
______
Stanisław Barszczak, Kraj Ludzi
Kalaallit Nunaat to po grenlandzku „Kraj Ludzi”. Nazwa ta nie do końca oddaje jednak rzeczywistość, przynajmniej jeśli chodzi o liczebność. Choć Grenlandia jest ogromną wyspą, ma zaskakująco niewielu mieszkańców – zamieszkuje ją na stałe mniej niż 60 tys. osób. To najrzadziej zaludnione miejsce na świecie. Większość ludności skupia się na zachodnim wybrzeżu, głównie w większych miastach, natomiast liczne, ale niewielkie osady, do których nawet samo dotarcie stanowi wyzwanie, liczą zaledwie po kilkudziesięciu mieszkańców. Ale czy zawsze i wszędzie muszą być tłumy.
Prezydent Donald Trump nie jest bynajmniej pierwszym, któremu zamarzyło się posiadanie Grenlandii. Wyspa była obiektem licznych sporów już wcześniej. W 1721 roku na wyspę – w okolice dzisiejszego Nuuk – przybył norwesko-duński misjonarz Hans Egede. Założył tam kompanię handlową i wprowadził luteranizm, który do dziś wyznaje ponad 90% mieszkańców wyspy. W 1776 duński rząd przejął monopol na handel z Grenlandią, zamykając jej wybrzeża dla innych państw i utrzymując tę blokadę aż do 1950 r.
Czy na Grenlandii jest coś ciekawego do zrobienia? Grenlandia oferuje wiele pięknych tras do zobaczenia. Podczas jazdy na rowerze lub pieszej wycieczki możesz odwiedzić jedną z 20 świetnych Atrakcji, z jakich słynie region na Grenlandii, a mianowicie: Centrum Sisimiut, Nerumaq, Pomnik Matki Morza, Kościół Zbawiciela The Annaassisitta Oqaluffia jest blisko, Muzeum Sztuki w Ilulissat, Kangerlussuaq, Pomnik Hansa Egede, apostoła Grenlandii, Centrum Nuuk i zabytki, Punkt 660 – Wejście na lądolód Grenlandii.
Komu w drogę, temu statek. Wycieczki po lodowcach i obserwacja wielorybów zapewniają fascynujące wrażenia w tym fiordzie lodowym, z wystawami edukacyjnymi i możliwością pieszych wędrówek przez zachwycające krajobrazy i góry lodowe. W muzeum historyczne eksponaty spotykają się z widokiem na nabrzeże, podkreślając historię Grenlandii za pomocą artefaktów, tradycyjnych strojów i mumii.
Jakie miejsca warto zobaczyć na Grenlandii? Ilulissat i rejs w zatoce Disko. Eksploracja fiordu lodowego Ilulissat w zatoce Disko w północnej Grenlandii, jednego z najdalej na północ wysuniętych obiektów światowego dziedzictwa UNESCO.
Spacer przez Dolinę Sermermiut z widokiem na fiordy.
Nuuk – stolica Grenlandii.
Rejs na wyspę Qoornoq.
Arktyczne Safari – spotkanie z wielorybami.
Lodowce i zatoki na Grenlandii.
W Grenlandii ma miejsce polowanie na renifery to popularna grenlandzka tradycja, którą kultywują nawet młodsi mieszkańcy. Poluje się głównie na renifery, pardwy górskie i piżmowoły arktyczne. Te ostatnie, osiągające niekiedy nawet 400 kilogramów, charakteryzują się mięsem przypominającym nieco wołowinę, ale są od niej zdecydowanie mniej kaloryczne, za to bogate w białko, żelazo i witaminę B. Niesamowite krajobrazy, wyjątkowa przyroda, fiordy otoczone górami lodowymi i kolorowa tundra to tylko niektóre z wyjątkowych cech, które sprawiają, że Grenlandia jest miejscem niepowtarzalnym. Do wyboru jest 18 zamków i pałaców w Grenlandii.
Średnia temperatura zimą waha się od -7°C na południu do około -34°C na północy, zaś latem – od 7°C do 4°C. Lato to także czas, gdy słońce nie zachodzi – występuje tu dzień polarny. Skąd więc wzięła się zieleń w nazwie Grenlandii? Podczas okresu regionalnego ocieplenia we wczesnym średniowieczu temperatura na Grenlandii była zbliżona do tej z lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Również dzisiaj południowa część Grenlandii (nie pokryta lodowcami) jest latem zielona.
Nie ma dróg w Grenlandii między miejscowościami, jedynie w ich obrębie i wokół nich . W całym kraju jest 150 km dróg, z czego 60 km jest utwardzonych. Eskimosi ogrzewają igloo głównie lampami zasilanymi tłuszczem z fok i wielorybów. Od 21 czerwca 2009 roku językiem urzędowym Grenlandii jest język grenlandzki. Herb Grenlandii został przyjęty w 1989 roku i przedstawia niebieską tarczę z białym niedźwiedziem polarnym , który jest symbolem Grenlandii. Rząd Grenlandii używa herbu jako swojego symbolu osobistego.
Na jej terenie spotkać można ok. 500 gatunków roślin wyższych oraz 3000 gatunków mchów, porostów i glonów. Roślinność na Grenlandii występuje tylko w miejscach, które choć przez krótki czas w ciągu roku są wolne od pokrywy lodowej. Zasadniczy typ roślinności porastającej te obszary stanowią różne typy tundry oraz łąki.
Grenlandia nie jest tania. Odblokuj roaming mobilny w Grenlandii. Nie jest groźna, jak obwieszcza to jej nazwa, która wzięła początek od słów przywódcy wikingów w IX wieku, który przybywając od strony Norwegii i Islandii (ta ostatnia jawiła się zawsze zielona) powiedział Grenlandia czyli „zielony kraj”. Miała ona zachęcać do osiedlania się na niej. Podróżowanie po Grenlandii, mimo jej surowych warunków, jest na ogół bezpieczne. Przestępczość jest niezwykle niska, a lokalne społeczności są gościnne i przyjazne wobec turystów. Grenlandia jest autonomicznym terytorium należącym do Królestwa Danii. W 1979 r. wyspa uzyskała znaczną autonomię dzięki Ustawie o autonomii.
Ile dni potrzebuję na wizytę w Grenlandii? Bardzo dobra wycieczka do Grenlandii, obejmująca większość jej wartych odwiedzenia miast, powinna zająć od 10 dni do dwóch tygodni. Najlepiej jechać na Grenlandię od czerwca do sierpnia. Eskimosi nie chorują na choroby cywilizacyjne takie jak nowotwory i choroby sercowo-naczyniowe. Mimo, że ich dieta zawiera dużo tłuszczów, jest również bogata w kwasy omega 3. Eskimosi śpią w łóżkach, które są umieszczone na podwyższeniach znajdujących się w igloo. Łóżka, w których śpią Eskimosi, są pokryte skórami zwierząt i zwrócone głowami w stronę wyjścia. Dodatkowo często śpią oni nago całymi rodzinami, aby wzajemnie ogrzewać swoje ciała.
Grenlandia pokryta jest lodem, śniegiem i lodowcami, ale według naukowców 2,5 miliona lat temu była całkiem zielona. Grenlandia to jeden z najbardziej niedostępnych rejonów świata. Niemal w całości największą wyspę świata pokrywa dochodzący do trzech kilometrów grubości lądolód. Na obszarze ponad dwóch milionów kilometrów kwadratowych mieszka zaledwie pięćdziesiąt tysięcy mieszkańców – a 89% z nich to Inuici. Przemysł rybacki i łowiecki stanowią znaczący element gospodarki Grenlandii. Rybołówstwo komercyjne, zwłaszcza dorsza, krewetek i halibuta, zapewnia zatrudnienie i dochody dla wielu Grenlandczyków.
______
Stanisław Barszczak, Land of People
Kalaallit Nunaat means „Land of People” in Greenlandic. This name, however, doesn’t quite capture the reality, at least in terms of population. Although Greenland is a vast island, it has surprisingly few inhabitants – fewer than 60,000 people permanently reside there. It is the most sparsely populated place in the world. Most of the population is concentrated on the west coast, primarily in larger cities, while the numerous but small settlements, even reaching them is a challenge, have only a few dozen inhabitants each. But do crowds always have to be everywhere?
President Donald Trump is by no means the first to dream of owning Greenland. The island has been the subject of numerous disputes before. In 1721, the Norwegian-Danish missionary Hans Egede arrived on the island – near present-day Nuuk. He established a trading company there and introduced Lutheranism, which is still practiced by over 90% of the island’s inhabitants today. In 1776, the Danish government took over the monopoly on trade with Greenland, closing its coast to other countries and maintaining this blockade until 1950.
Is there anything interesting to do in Greenland? Greenland offers many beautiful routes to explore. While cycling or hiking, you can visit one of the 20 great attractions for which the Greenland region is famous, namely: Sisimiut Centre, Nerumaq, the Monument of Our Lady of the Sea, the Church of the Savior (The Annaassisitta Oqaluffia is nearby), the Ilulissat Art Museum, Kangerlussuaq, the Monument to Hans Egede, the Apostle of Greenland, the Nuuk Centre and historical monuments, and Point 660 – Entrance to the Greenland Ice Sheet.
A ship is in the air. Glacier tours and whale watching offer a fascinating experience in this ice fjord, with educational exhibitions and hiking opportunities through stunning landscapes and icebergs. In the museum, historical exhibits meet coastal views, highlighting Greenland’s history through artifacts, traditional costumes, and mummies.
What are some must-see places in Greenland? Ilulissat and a Disko Bay cruise. Explore the Ilulissat Icefjord in Disko Bay in northern Greenland, one of the northernmost UNESCO World Heritage Sites.
Walk through the Sermermiut Valley with views of the fjords.
Nuuk – the capital of Greenland.
Cruise to Qoornoq Island.
Arctic Safari – encounter with whales.
Glaciers and bays in Greenland. Reindeer hunting is a popular Greenlandic tradition, cultivated even by younger residents. The main targets are reindeer, ptarmigan, and Arctic musk oxen. The latter, which can sometimes weigh up to 400 kilograms, are characterized by meat somewhat resembling beef, but is significantly lower in calories and rich in protein, iron, and vitamin B. Incredible landscapes, unique wildlife, fjords surrounded by icebergs, and colorful tundra are just some of the unique features that make Greenland a unique destination. There are 18 castles and palaces to choose from in Greenland.
The average winter temperature ranges from -7°C in the south to around -34°C in the north, while in summer it ranges from 7°C to 4°C. Summer is also a time when the sun doesn’t set – the midnight sun occurs. So where does the green in Greenland’s name come from? During the period of regional warming in the early Middle Ages, temperatures in Greenland were similar to those of the 1980s. Even today, the southern part of Greenland (not covered by glaciers) remains green in summer.
There are no roads in Greenland between towns, only within and around them. There are 150 km of roads throughout the country, of which 60 km are paved. Inuit heat their igloos primarily with lamps fueled by seal and whale blubber. Since June 21, 2009, the official language of Greenland has been Greenlandic. The coat of arms of Greenland was adopted in 1989 and depicts a blue shield with a white polar bear, the symbol of Greenland. The Greenlandic government uses the coat of arms as its personal symbol.
Approximately 500 species of higher plants and 3,000 species of mosses, lichens, and algae can be found in Greenland. Vegetation in Greenland occurs only in places that are free from ice cover, even for a short period of the year. The main types of vegetation growing in these areas are various types of tundra and meadows.
Greenland is not cheap. Unblock mobile roaming in Greenland. It is not dangerous, as its name suggests, which comes from the words of a 9th-century Viking leader who, arriving from Norway and Iceland (the latter always appeared green), said Greenland, meaning „green land.” This was intended to encourage settlement. Traveling in Greenland, despite its harsh conditions, is generally safe. Crime is extremely low, and local communities are hospitable and friendly to tourists. Greenland is an autonomous territory belonging to the Kingdom of Denmark. In 1979, the island gained significant autonomy thanks to the Home Rule Act.
How many days do I need to visit Greenland? A good trip to Greenland, encompassing most of its must-see cities, should take between 10 days and two weeks. It’s best to visit Greenland between June and August. Inuit people are not prone to lifestyle diseases such as cancer and cardiovascular disease. Although their diet is high in fat, it is also rich in omega-3 fatty acids. Inuit people sleep in beds placed on raised platforms within igloos. The beds are covered with animal skins and face outwards. Furthermore, entire families often sleep naked to keep each other warm.
Greenland is covered in ice, snow, and glaciers, but according to scientists, 2.5 million years ago it was completely green. Greenland is one of the most inaccessible regions in the world. The world’s largest island is almost entirely covered by an ice sheet up to three kilometers thick. Just 50,000 people live in an area of over two million square kilometers—89% of whom are Inuit. The fishing and hunting industries constitute a significant component of Greenland’s economy. Commercial fishing, particularly for cod, shrimp, and halibut, provides employment and income for many Greenlanders.
Znaczenie modlitwy. 17. Niedziela Zwykła (C)
Temat dzisiejszych czytań jest bardzo jasny: znaczenie modlitwy. Nie jestem pewien, czy będę w stanie się modlić. W pierwszym czytaniu widzimy modlitwę za innych. Abraham modli się o ocalenie miast, którym Bóg groził zniszczeniem z powodu ich zepsucia. Uzyskał od Boga zapewnienie, że nie zniszczy ich, nawet jeśli w tych miastach znajdzie się choć dziesięciu porządnych ludzi. Ale czy jego modlitwa była skuteczna? Najwyraźniej nie, ponieważ Bóg ostatecznie zniszczył miasta. Jaki sens ma modlitwa, jeśli Bóg nas nie słucha? W rzeczywistości jedyni porządni ludzie w mieście zostali ocaleni: Lot, kuzyn Abrahama, i jego rodzina. Modlitwa Abrahama była zatem skuteczna, ale nie taka, jakiej się spodziewał. Wszyscy dobrzy ludzie w mieście zostali zbawieni. To pomaga nam zrozumieć, że Bóg wysłuchuje naszych modlitw, ale nie zawsze tak, jak się spodziewamy.
W Ewangelii Jezus uczy nas modlitwy przede wszystkim swoim przykładem. Widząc Go modlącego się, uczniowie chcieli nauczyć się modlić w jego imieniu. Bez przechwalania się, nasz przykład modlitwy może zainspirować innych do modlitwy. Jezus naucza następnie Modlitwy Pańskiej, modlitwy doskonałej i wzorcowej. Aby zachęcić nas do wytrwałości w modlitwie, opowiada piękną przypowieść o człowieku, którego wytrwałość w końcu zmusza przyjaciela do wstania z łóżka, by dał mu jedzenie, po które przyszedł.
Jezus zachęca nas tutaj do modlitwy, do ciągłego pukania do drzwi Boga. Nie mamy nic do dania innym. Jeśli chcemy dać im coś wartościowego, musimy zwrócić się do Boga. Następnie Jezus podaje trzy zabawne przykłady: „Któryż z was, ojcze, jeśli go syn poprosi o rybę, da mu węża zamiast ryby albo jeśli poprosi o jajko, da mu skorpiona?” Oczywiście, że nie. Cóż, jeśli „wy, którzy jesteście źli” – mówi Jezus – „umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, o ileż bardziej Ojciec wasz, który jest w niebie, da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą? Duch Święty jest najlepszym z darów: On sam jest Bogiem, żywym darem, darem-osobą. W Duchu Świętym są wszystkie dary.
Przesłanie jest jasne: módlmy się za innych, bądźmy odważni i pewni siebie, jak Abraham, który modlił się za Sodomę i Gomorę. Módlmy się o zbawienie naszego społeczeństwa, naszego kraju jak też o nawrócenie innych krajów. Bóg chce, abyśmy prosili, abyśmy „niepokoili”, zaprasza nas, abyśmy Go niepokoili. „Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; pukajcie, a drzwi będą wam otwarte”. Musimy jednak zaufać Bożej dobroci… jeśli chcemy dawać innym dobre rzeczy, bez względu na to, jak bardzo jesteśmy grzeszni, On jest do tego jeszcze bardziej skłonny.
_____
The Importance of Prayer. 17th Sunday in Ordinary Time (C)
The theme of today’s readings is very clear: the importance of prayer. I’m not sure I’ll be able to pray. In the first reading, we see prayer for others. Abraham prays for the salvation of cities that God threatened to destroy because of their corruption. He received assurances from God that he would not destroy them even if there were even ten decent people in those cities. But was his prayer effective? Apparently not, because God ultimately destroyed the cities. What’s the point of prayer if God doesn’t listen? In fact, the only decent people in the city were saved: Lot, Abraham’s cousin, and his family. Abraham’s prayer was therefore effective, but not in the way he expected. All the good people in the city were saved. This helps us understand that God hears our prayers, but not always in the way we expect.
In the Gospel, Jesus teaches us prayer primarily through his example. Seeing him pray, the disciples wanted to learn to pray in his name. Without boasting, our example of prayer can inspire others to pray. Jesus then teaches the Lord’s Prayer, a perfect and exemplary prayer. To encourage us to persevere in prayer, he tells a beautiful parable about a man whose perseverance finally compels a friend to get out of bed to give him the food he came for.
Jesus here encourages us to pray, to continually knock on God’s door. We have nothing to give others. If we want to give them something of value, we must turn to God. Jesus then gives three amusing examples: „Father, which of you, if your son asks for a fish, will give him a snake instead of a fish, or if he asks for an egg, will give him a scorpion?” Of course not. Well, if „you who are evil,” says Jesus, „know how to give good gifts to your children, how much more will your Father who is in heaven give the Holy Spirit to those who ask Him? The Holy Spirit is the best of gifts: He Himself is God, a living gift, a gift-person. In the Holy Spirit are all gifts.
The message is clear: let us pray for others, let us be courageous and self-confident, like Abraham, who prayed for Sodom and Gomorrah. Let us pray for the salvation of our society, our country, and also for the conversion of other nations. God wants us to ask, to „trouble,” he invites us to disturb Him. „Ask, and it will be given to you; seek, and you will find; knock, and the door will be opened to you.” However, we must trust in God’s goodness… if we want to give good things to others, no matter how sinful we are, He is even more inclined to do so.
Wieczorne zamyślenia 