In this sign you will win

Stanisław Barszczak, W tym znaku zwyciężysz

A przed nami dzisiaj Ewangelia (J 21, 1-14), pojawienie się Zmartwychwstałego na Jeziorze Tyberiadzkim, Czytanie ze świętej Ewangelii według Jana. Jezus pojawił się ponownie nad Jeziorem Tyberiadzkim. I ukazał się tak: Razem byli Szymon Piotr, Tomasz zwany Didymos, Natanael z Kany Galilejskiej, synowie Zebedeusza i dwaj inni z jego uczniów. Szymon Piotr powiedział do nich: „Idę na ryby”. Odpowiedzieli mu: „Idziemy z tobą”. Wyszli więc i weszli do łodzi, ale tej nocy nic nie złowili. O świcie Jezus stanął na brzegu. Jednak uczniowie nie wiedzieli, że to Jezus. A Jezus rzekł do nich: Dzieci, macie co jeść? Odpowiedzieli mu: „Nie”. Powiedział do nich: „Zarzućcie sieć na prawą stronę łodzi, a znajdziecie trochę”. Zarzucili go więc, a z powodu mnóstwa ryb nie mogli go wyciągnąć. Tak więc uczeń, którego Jezus miłował, powiedział do Piotra: „To jest Pan”. Gdy Szymon Piotr usłyszał, że to Pan, włożył swoją szatę wierzchnią, bo był prawie nagi, i wskoczył do jeziora. Pozostali uczniowie przypłynęli łodzią, ciągnąc za sobą sieć z rybami. Bo nie było daleko od brzegu, tylko około dwustu łokci. Gdy zeszli na brzeg, zobaczyli rozprzestrzeniony ogień, a na nim ryby i chleb. Jezus powiedział do nich: „Przynieście trochę ryb, które przed chwilą złowiliście”. Szymon Piotr poszedł i wyciągnął na brzeg sieć pełną wielkich ryb, stu pięćdziesięciu trzech. I mimo tylu sieć się nie zepsuła. Jezus powiedział do nich: „Chodźcie i jedzcie”. Żaden z uczniów nie odważył się go zapytać: „Kim jesteś?” Ponieważ wiedzieli, że to Pan. A Jezus przyszedł, wziął chleb i dał im, podobnie jak rybę. To już trzeci raz, kiedy Jezus ukazał się swoim uczniom od czasu swego zmartwychwstania. Koniec cytatu… Istnieje osobliwa idea, że ​​Jezus spędził całą swoją posługę – zanim udał się do Jerozolimy, gdzie został ukrzyżowany – w północnym Izraelu, spacerując wzdłuż brzegów maleńkiego słodkowodnego jeziora zwanego „Morzem Galilejskim”. Ale czy jest to rzeczywistość historyczna czy fantazja teologiczna? Tego dnia późnym popołudniem powiedział im: „Chodźmy na drugą stronę”. Opuścili tłum i zabrali go tak, jak był w łodzi. Były z Nim również inne łodzie. Potem zerwała się gwałtowna burza i fale wlały się do łodzi, tak że łódź już się napełniała. Tymczasem spał na rufie, opierając się o wezgłowie. Budzą go więc i mówią do Niego: „Nauczycielu, nie obchodzi Cię to, że giniemy?” Potem wstał, zbeształ wiatr i rozkazał jezioru: „Bądź cicho, bądź cicho”. Wiatr ucichł. Zrobiło się bardzo cicho. Zamiast tego powiedział do nich: „Dlaczego jesteście tak bojaźliwi?” Rembrandt namalował najbardziej dramatyczny wątek tego wydarzenia, burzę morską i łódź unoszącą się na wysokich falach, w której płynął Jezus i jego uczniowie. Zdesperowani apostołowie proszą o pomoc Jezusa siedzącego przy burcie statku, niektórzy z nich próbują utrzymać podarte liny i żagle, mimo silnego wiatru i częściowo zalanego pokładu. Jednocześnie zapowiada się uspokojenie burzy; wśród gęstych chmur burzowych jest czyste, błękitne niebo. Ale czy można spać podczas takiej burzy? Wydaje się, że burza na jeziorze Genezaret w naszej epoce mogłaby otrzymać nową narrację. Entuzjaści zainteresowani biografią Jezusa umieszczają „Jezusową burzę” na końcu współczesnego świata, za „Słupami Herkulesa” w Hiszpanii, w Kadyksie czy na Majorce. Istnieje legenda o Marii Magdalenie, która przebywała w pobliżu Marsylii. Wielu śmiałków, podróżników już w epoce Jezusa przeprawiało się na łodziach przez Morze Śródziemne. Jezus podróżował przez Galileę, być może był w Jaffie, gdzie żyje legenda o Jonaszu. Prorok był przez trzy dni w brzuchu wielkiej ryby. Marynarze wyrzucili go na brzeg. A Jezus uciszył burzę. Wróćmy jednak do Jeziora Tyberiadzkiego. Wokół jeziora Genezaret istniały osady: Między III wiekiem p.n.e. a VII wiekiem nowej ery Hippos było miastem, najpierw helleńskim, a następnie rzymskim. Otoczony murami, kontrolował mały port na wybrzeżu Genezaretu i otaczającego go terytorium. Było to jedno z dziesięciu miast należących do tzw. gminy Dekapolu. Dla tych, którzy patrzą w dół z płaskowyżu, musiało to wyglądać jak głowa i szyja konia. Pierwsi greccy osadnicy nazwali swoje miasto Hippos, od greckiego konia, do tego podobieństwa. Lokalne nazwy aramejskie i hebrajskie mają to samo znaczenie. Arabska Qal’at el-Husn jest tym samym, co Konna Forteca. W 63 r nowej ery rzymski generał Pompejusz podbił Celesyrię wraz z Judeą, przyczyniając się do upadku Imperium Machabeuszy. Stworzył podmiot zrzeszający blisko dziesięć miast pochodzenia greckiego – słynne Dekapolis. Hipopotamy stały się jednym z dziesięciu miast. Pod panowaniem rzymskim miasto zaczęło cieszyć się szczególną autonomią. Między innymi własną monetę z wizerunkiem konia…Hippos wpadł w ręce Heroda Wielkiego w 37 roku p.n.e., następnie został włączony do syryjskiej prowincji Cesarstwa Rzymskiego w 4 roku p.n.e. Flawiusz Józef charakteryzuje Hipopotamy z tego okresu jako pogańskie miasto, które było zaciekłym wrogiem rozwijającej się żydowskiej Tyberiady po drugiej stronie Morza Galilejskiego. W czasie wojny żydowskiej (66-73) miasto prześladowało swoich żydowskich mieszkańców. Po upadku powstania Bar Kochby w 135 r. Rzymianie utworzyli prowincję Palestyna, na terenie której znalazł się Hippos. Od tego momentu rozpoczął się okres największego rozwoju miasta. Miasto odbudowano według wzorów rzymskich (linia Decumanus). Ulice były wyłożone rzędami kolumn z czerwonego granitu przywiezionych z Egiptu. Wiązało się to ze sporym wydatkiem i świadczy o zamożności miasta w tamtym okresie. Wybudowano świątynię na cześć cesarza, teatr i nowe fortyfikacje. Najważniejszą budowlą był akwedukt, którym woda była dostarczana kamiennymi rurami do Hipopotamów ze źródeł znajdujących się na płaskowyżu Golan, 50 km od miasta…Kto jeszcze opowie o okresie bizantyjskim na tych ziemiach… Kursi osada, ale Gadara też tu była, sześć kilometrów od brzegu jeziora…Chociaż w Nowym Testamencie o mieście nie ma wzmianki, ewangeliści mówią o ziemi Gadareńczyków (Mt 8,28, a w tekstach równoległych – o ziemi Gerazeńczyków. Pisarze biblijni wskazują różne miejsca pobytu Jezusa ” cuda uwolnienia opętanych i opętanych. W najstarszych kodeksach greckich można znaleźć odnośniki do ziemi Gadareńczyków Mateusza i ziemi Gerazeńczyków Marka i Łukasza. Jeśli Gadara była miastem w regionie Gerasa, musiała mieć szczególny autonomię. Ale teraz podążamy za Jezusem aż do Kadyksu w Hiszpanii. Cadiz był kiedyś Gadarą. Cadiz – miasto w południowo-zachodniej Hiszpanii, w regionie Andaluzji, stolica Prowincji Kadyks. Znajduje się na półwyspie oddzielającym Zatokę Kadyksu od Oceanu Atlantyckiego. Zamieszkuje je 116 072 osoby.Kadyks jest znany jako najstarsze miasto w Europie Zachodniej z historią sięgającą 3100 lat …W latach 1810-1813 siedziba rządu centralnego, powołanie Kortezów, w 1812 uchwalenie pierwszej konstytucji hiszpańskiej (obowiązującej w latach 1820-1823) Co zobaczyć w Kadyksie? Dawna katedra, dziś kościół św. Krzyża (Katedra Vieja / Iglesia de Santa Cruz / Iglesia Parroquial del Sagrario y Contaduría Eclesiastica). Zbudowany w latach 1262-63, przebudowany w XVIII wieku. Katedra, Catedral Nueva, z XVIII-XIX wieku, z grobowcem Manuela de Falli i muzeum z cennymi monstrancjami (m.in. 4-metrowa Custodia de Millón autorstwa Antonio Suareza). Krypta, położona poniżej poziomu oceanu, ma niezwykłą akustykę …Kościół Oratorio de San Felipe Neri zbudowany w latach 1679–1719, w którym w latach 1811–1812 obradowali Cortes. Owocem tych rozważań była pierwsza liberalna konstytucja Europy, uchwalona 19 marca 1812 r. i unieważniona w 1823 r. przez Ferdynanda VII. Wewnątrz kościoła znajduje się obraz Niepokalanego Poczęcia (Inmaculada) autorstwa Murilli. Obok kościoła znajduje się muzeum miejskie (Museo Municipial), w którego zbiorach znajduje się m.in. makieta miasta Kadyksu wykonana w latach 1777-1779 zawierająca pierwotny projekt kościoła.  Kościół Oratorio de la Santa Cueva zbudowany w XVIII wieku według projektu Torcuato Cayona autorstwa Torcuato Benjumedy. Wewnątrz znajdują się trzy freski namalowane w latach 1796-1797 przez Francisco Goyę – Ostatnia Wieczerza, Cudowne rozmnożenie chleba i ryb oraz Przypowieść o gościu bez szaty weselnej. Kościoły: Santiago, Santa Catalina z XVII wieku z ostatnim dziełem Murilli… XVIII-wieczny szpital Nuestra Senora del Carmen …Mury obronne z XVII wieku z bramą Puerta de Tierra, ozdobioną herbem Kastylii. Po bokach bramy, na wysokich kolumnach, znajdują się postacie patronów miasta św. Serwandu i św. Germana, Muzeum miejskie Museo de Cadiz znajdujące się na Plaza de Mina. Na parterze wystawa przedstawiająca historię miasta, na wyższych kondygnacjach galeria malarstwa z pracami m.in. Rubensa, Murilla i Zurbarána. Muzeum, w dawnym klasztorze franciszkanów, ze zbiorami archeologicznymi z czasów fenickich i rzymskich oraz najważniejsza po Sewilli galeria malarstwa. Castillo de Santa Catalina – XVII-wieczny kompleks forteczny, dawne więzienie wojskowe. A teraz jeszcze jeden moment w ludzkiej historii. W Kaplicy Sykstyńskiej (Watykan), w dniu sądu ostatecznego, Jezus jest zdemaskowany, nawet zły, wszyscy w tej scenie są poruszeni, wszyscy po obejrzeniu tego wychodzą wzruszeni. Michał Anioł podjął tę pracę dwadzieścia lat po ukończeniu stropu Kaplicy Sykstyńskiej. Pożądanie – każdy tego chce – pasja osiąga tu najwyższe poziomy człowieka. Czasami życie człowieka wymaga ogromnego wstrząsu, aby On – Chrystus mógł wejść w jego szczęśliwe życie. Odwagi, nie bój się, to ja, powiedział Jezus. Pomyślmy o odważnym świadectwie, w epoce techniki bardziej niż kiedykolwiek wierzymy w Bożą prawdę o przeznaczeniu ludzkiej cywilizacji. Pomyślmy o odwadze Michelangelo zobrazowania Jezusowej ostatecznej władzy względem człowieka, zarazem o naszej odwadze chrześcijańsklego życia. Odwagi, nie bójcie się, bo Ja jestem, apostołom mówił Jezus. Lata temu byłam w Fatimie w Portugalii , odwiedziłem Nazare nad Oceanem Atlantyckim. Tam skarpa i legenda z koniem wracającego w wyprawy krzyżowej rycerza wciąż żyje…Czy dwa tysiące świń, które poginęły spadając ze skarpy osady Garazy, czy ta scena nie symbolizuje w jakiś sposób niektóre meandry ludzkiego losu. Czy dwa tysiące świń, które spadły ze zbocza Gad nie symbolizują pewnej legendy o siłach uwięzionych w ludzkim ciele i umyśle nawet chrześcijanina? Czasami życie człowieka wymaga ogromnego wstrząsu, aby On – Chrystus mógł wejść w jego szczęśliwe życie. Odwagi, nie bój się, to ja, powiedział Jezus. Czasami życie człowieka wymaga ogromnego wstrząsu, aby On – Chrystus mógł wejść w jego szczęśliwe życie. Odwagi, nie bój się, to ja, powiedział Jezus. Pomyślmy o odważnym świadectwie, w epoce techniki bardziej niż kiedykolwiek wierzymy w Bożą prawdę o przeznaczeniu ludzkiej cywilizacji. (I ty możesz przyłączyć się do mojej opowieści, aby zobaczyć więcej filmów, autor)

Stanislaw Barszczak, In this sign you will win

And ahead of us today Gospel (Jn 21: 1-14), the appearance of the Risen One on Lake Tiberias, a reading from the holy gospel according to John. Jesus appeared again at Lake Tiberias. And he appeared thus: Together were Simon Peter, Thomas called Didymus, Nathanael of Cana of Galilee, the sons of Zebedee, and two others of his disciples. Simon Peter said to them, „I am going fishing.” They answered him, „We are going with you.” So they went out and got into the boat, but that night they caught nothing. When morning dawned, Jesus stood on the shore. However, the disciples did not know that it was Jesus. And Jesus said to them, „Children, have you anything to eat?” They answered him, „No.” He said to them, „Cast your net on the right side of the boat and you will find some.” So they cast it, and because of the multitude of fish, they could not pull it out. So the disciple whom Jesus loved said to Peter, „It is the Lord!” When Simon Peter heard that it was the Lord, he put on his outer garment – for he was almost naked – and jumped into the lake. The other students came in a boat, dragging a net with fish behind them. For it was not far from the shore, only about two hundred cubits. When they came ashore, they saw a fire spread out with fish on it, and bread. Jesus said to them, „Bring some of the fish you have just caught.” Simon Peter went and drew ashore the net full of great fish, one hundred and fifty-three. And despite so much, the web did not break. Jesus said to them, „Come and have some food.” None of the disciples dared to ask him: „Who are you?” Because they knew that it was the Lord. And Jesus came, took the bread and gave it to them, likewise the fish. This is the third time Jesus has appeared to his disciples since his resurrection.(quote end) There is a peculiar idea that Jesus spent all his ministry – before going to Jerusalem where he was crucified – in northern Israel, walking along the shores of a tiny freshwater lake known as the „Sea of ​​Galilee.” But is it historical reality or a theological fantasy? That day, late in the afternoon, he said to them, „Let’s go to the other side.” They left the crowd and took him away just as he was in the boat. There were other boats with Him as well. Then a violent wind storm arose and the waves poured into the boat, so that the boat was already filling. Meanwhile, he was asleep on the stern, leaning on the headboard. So they wake him up and say to him: „Teacher, do you not care that we are perishing?” Then He got up, chided the wind, and commanded the lake, „Be quiet, be quiet.” The wind calmed down. It grew very quiet. Instead, he said to them, „Why are you so fearful?” Rembrandt painted the most dramatic plot of this event, a sea storm and the boat carried by high waves in which Jesus and his disciples were sailing. Desperate apostles ask Jesus, sitting at the side of the ship, for help, some of them try to hold the torn ropes and sails, despite the strong wind and partially flooded deck. At the same time, there is an announcement of calming the storm; among the dense storm clouds there is a clear blue sky. But is it possible to sleep during such a storm? It seems that the storm on Lake Gennesaret in our era could be given a new narrative. The enthusiasts interested in the biography of Jesus place the „Jesus storm” at the end of the contemporary world, behind the „Pillars of Hercules” in Spain, in Cadiz or in Majorca. There is a legend with Mary Magdalene who was near Marseille, France. Many daredevils, travelers, already in the era of Jesus, crossed the Mediterranean Sea on boats. Jesus traveled through Galilee, he may have been in Jaffa, where the legend of Jonah is alive. The prophet was three days in the belly of a great fish. The sailors washed it ashore. And Jesus silenced the storm. But let’s go back to Lake Tiberias. There were settlements around Lake Gennesaret: Between the 3rd century BC and in the 7th century AD Hippos was a city, first Hellenic and then Roman. Surrounded by walls, it controlled a small port on the shores of Gennesaret and the surrounding territory. It was one of ten cities belonging to the so-called the Decapolis community. To those looking down from the plateau, it must have looked in a way like a horse’s head and neck. The first Greek settlers named their city Hippos, from the Greek horse, to this similarity. Local Aramaic and Hebrew names have the same meaning. The Arab Qal’at el-Husn is the same as the Horse Fortress. In 63 AD, the Roman general Pompey conquered Celesyria with Judea, contributing to the fall of the Maccabean Empire. He created an entity uniting nearly ten cities of Greek origin – the famous Ten-Towns. Hippos became one of the ten cities. Under Roman rule, the city began to enjoy a special autonomy. Among others, your own coin with the image of a horse … Hippos fell to Herod the Great in 37 BCE, then was incorporated into the Syrian province of the Roman Empire in 4 BCE. Flavius ​​Josephus characterizes Hippos from this period as a pagan city that was a bitter enemy of the developing Jewish Tiberias on the other side of the Sea of​​Galilee. During the Jewish war (66-73), the city persecuted its Jewish inhabitants. After the collapse of the Bar Kochba Uprising in 135, the Romans created the province of Palestine, on the territory of which Hippos found itself. It was from this moment that the period of the greatest development of the city began. The city was rebuilt according to Roman patterns (Decumanus line). The streets were lined with rows of red granite columns brought from Egypt. It was connected with a considerable expense and proves the wealth of the city in that period. A temple in honor of the emperor, a theater and new fortifications were built. The most important structure was an aqueduct, through which water was supplied through stone pipes to Hippos from springs located on the Golan Plateau, 50 km from the city … Who else will tell about the Byzantine period in these lands …Kursi village but Gadara was here too, six kilometers offshore … Although the city is not mentioned in the New Testament, the Evangelists say about the land of the Gadarenes: χώρα τῶν Γαδαρηνῶν (Mt 8:28, and in parallel texts – about the land of the Gerasenes. The Bible writers indicate different locations of Jesus’ miracles of delivering the possessed and possessed. In the oldest Greek codices one can find. to Matthew’s land of the Gadarenes and Mark and Luke’s land of the Gerasenes Even if Gadara was a town in the region of Gerasa, it must have had a special autonomy. But now we are following Jesus all the way to Cadiz, Spain. Cadiz used to be a Gadara. Cadiz – a city in southwestern Spain, in the region of Andalusia, the capital of the Province of Cadiz. It is situated on a peninsula that separates the Gulf of Cádiz from the Atlantic Ocean. They are inhabited by 116,072 people. Cadiz is known as the oldest city in Western Europe with a history dating back 3,100 years … In the years 1810-1813 the seat of the central government, the appointment of the Cortes, in 1812 the adoption of the first Spanish constitution (in force in the years 1820-1823) What to see in Cadiz? Former cathedral, today the Church of the Holy Cross (Catedral Vieja, Iglesia de Santa Cruz, Iglesia Parroquial del Sagrario y Contaduría Eclesiástica). Built in 1262-63, rebuilt in the 18th century. Cathedral, Catedral Nueva, from the 18th-19th centuries, with the tomb of Manuel de Falla and a museum with valuable monstrances (including the 4-meter Custodia de Millón by Antonio Suárez). The crypt, located below the ocean level, has remarkable acoustics … Church of Oratorio de San Felipe Neri built in 1679–1719, where Cortes held their debates in 1811–1812. The fruit of these deliberations was the first liberal constitution of Europe, adopted on March 19, 1812, and annulled in 1823 by Ferdinand VII. Inside the church is a painting of the Immaculate Conception (Inmaculada) by Murilla. Next to the church there is a municipal museum (Museo Municipial), the collection of which includes, among others, a model of the city of Cadiz created between 1777 and 1779 containing the original design of the church. Church of Oratorio de la Santa Cueva built in the 18th century according to a design by Torcuato Cayón by Torcuato Benjumeda. Inside, there are three frescoes painted in 1796–1797 by Francisco Goya – The Last Supper, The Miraculous Multiplication of Bread and Fish and the Parable of the Guest Without Wedding Garments. Churches: Santiago, Santa Catalina from the 17th century with the last work of Murilla … 18th century Nuestra Senora del Carmen hospital … Defensive walls from the 17th century with the Puerta de Tierra gate, decorated with the coat of arms of Castile. On the sides of the gate, on high columns, there are figures of the patrons of the city of St. Servandus and St. Germanus, Museo de Cadiz city museum located in Plaza de Mina. On the ground floor, an exhibition showing the history of the city, on the upper floors, a painting gallery with works by, among others, Rubens, Murill and Zurbarán. Museum, in a former Franciscan monastery, with archaeological collections from Phoenician and Roman times, and the most important painting gallery after Seville. Castillo de Santa Catalina – a 17th-century fortress complex, a former military prison. In Sistine chapel (Vatican City) on the day of the final judgment, Jesus is exposed, even angry, everyone in this scene is moved, everyone, after watching it, comes out touched. Michelangelo sterted this work twenty years after the ceiling od the Sistine chapel was finished. Lust – everyone wants it – passion here reaches the highest levels of man. Let us think about Michelangelo’s courage to depict Jesus’ power over man, and about our courage as a Christian life. Courage, do not be afraid, because I am, Jesus told the apostles. Years ago, I was in Fatima, Portugal, and in Nazare, by the Atlantic Ocean. There, the escarpment and the legend with the knight’s horse – crusader is still alive. Do the two thousand pigs that fell from the slope of Gadar symbolize a certain legend about the powers trapped in the human body and mind of every Christian? Sometimes it takes a tremendous shock to a person’s life so that He – Christ may enter his happy life. Courage, do not be afraid, it is I, Jesus said. Let us think of bold witness, in the technical age we believe more than ever in God’s truth about the destiny of human civilization.
(Subscribe to my Parable to view more religious history documentaries, author)

see,